Aspicis eximia rutilans en luce, Mouline,

      Scripsit et ornavit hoc Deodatus ovans,

Discipulus sacrum equiperans de more magistrum

      Dagulfum, studii quem tulit altus amor.

5

Qui scit bibliales mire proscindere campos,

      Vt domino digno verba decore micent,

Et sic multimodis ornare coloribus illa,

      Floribus ut variis prata micare putes.

Inter cuncta quidem veterum monimenta librorum

10

      Precipue psalmis aurea verba fluunt:

Illic cantatur Christi venerabilis ortus,

      Illic quae gessit poenaque dura crucis,

Illic ut surgens penetravit astra polorum,

      Illic per cuncta climata missa salus,

15

Illic iustorum referuntur premia digna,

      Illic quae cruciat debita poena reos,

Illic terribilis memoratur rector Olimpi,

      Molliat ut hominum pectora dura pavor.

Sic suavis mitis dulcisque dicitur illic,

20

      Contrita ut foveat corda salutis ope.

Illic invenies animas sine fine beatas

      Psallere laetanter iam sine fine deo.

Ergo cupis quisquis sociari cantibus illis,

      Corpore dum constas, carmina sancta cane.

25

Vas satage cordis sanctis sarcire loquelis,

      Spernere his plenus sibila dira mali.

Non valet ut certat hostis superare malignus

      Illum, qui hoc carmen ludit in ore frequens.

Ast tu, qui frueris, valeas sine fine, libello,

30

      Felix et domini semper amore potens.