O regum fortunatissime, ter quaterque fauste,
Polum tenes iam septies beate,
Ius celeste recepisti, tibi debet urbs honorem
In omne tempus laude sempiterna.
5
Celis extulerat reges sub opinione fame,
Adaucta quorum creverat triumphis.
Quid dignum poterit tandem tibi gratie referre,
Nove dabit quem dignitatis arcem?
Tu regni fines super ethera victor extulisti
10
Reique tantum publice dedisti,
Quod prius in terris reptans super astra verticem fert,
Prius per arva lata, nunc in alta crescit,
Robore devincens omnes nisi se peremerat se,
Tuo ducatu fit valentior se,
15
Que princeps pacis sine sanguine novit imperare,
Vt ante terre, nunc potens polorum.
Quo feror, heu migrat quo gloria principalis illa?
Fugit caducis et petit perennes,
Invidiam virtus diram comitem perosa liquit
20
Et emule cor perforans abivit.
Aspernata polo superevolat ad patrem supremum,
Sedet quieta nec memor malorum.
Decius excellente viri probitate vulneratus
Tyrannicam vim colligit perarmans
25
Ac maiestatis caput imperiale mersit umbris.
Deum fidelis spiritus revisit.
Vrbs Verona patrem, cesum manibus feri latronis,
Remisit astris celitus beandum.
Nominis et regni par filius eius urbe Roma
30
Sinu parentis scilicet peremptus,
Martyrii celsa comis sequitur patrem corona.
Vterque palmam sic adeptus almam
Vrbi quesitos firmat patrie lares superne.
Habent perenni luce mansionem
35
Et titulum proprio de sanguine purpurante scriptum
Ibi revelant curie beate,
Quem regi regum nunc pro populi salute pandunt
Periculisque consulunt suorum.
Civibus equis testamenta suo labore parta
40
Perennis evi non sinunt resolvi.
Horum sceptrigera de stirpe resedit aureus flos
Quirinus, infans septimum sub annum
Etatis crescens et congenitus throno paterno.
Sibi recondit hunc Deus pusillum;
45
Servans tutamen patrie miseris dedit levamen,
Quiritibus qui dux fide fuisset,
Nobilium Romana tribus sequeretur ut propinquum
Fidesque digno teste vera firmet.