A globo veteri
Cum rerum faciem
Traxissent superi,
Mundi que seriem
Prudens explicuit
Et texuit,
Natura
Iam preconceperat,
Quod fuerat
Factura.
Que causas machine
Mundane suscitans,
De nostra virgine
Iam dudum cogitans,
Plus hanc excoluit,
Plus prebuit
Honoris,
Dans priuilegium
Et precium
Laboris.
In hac pre ceteris
Tocius operis
Nature lucet opera.
Tot munera
Nulli fauoris contulit,
Set extulit
Hanc vltra cetera.
Et, que puellulis
Auara singulis
Solet partiri singula,
Huic sedula
Inpendit copiosius
Et plenius
Forme munuscula.
Nature studio
Longe venustata,
Contendit lilio
Rugis non crispata
Frons niuea.
Simplices syderea
Luce micant ocelli.
Omnes amancium
Trahit in se visus,
Spondens remedium
Verecunda risus
Lasciuia.
Arcus supercilia
Discriminant gemelli.
Ab vtriusque luminis
Confinio
Moderati libraminis
Indicio
Nans eminencia
Producitur venuste.
Quadam temperancia
Nec nimis erigitur
Nec premitur
Iniuste.
Allicit verbis dulcibus
Et osculis,
Castigate tumentibus
Labellulis,
Roseo nectareus
Odor infusus ori.
Spariter eburneus
Sedet ordo dencium
Par niuium
Candori.
Certant niui, micant lene
Pectus, mentum, colla, gene;
Set, ne candore nimio
Euanescant in pallorem,
Precastigat hunc candorem
Rosam maritans lilio
Prudencior Natura,
Vt ex hiis fiat apcior
Et gracior
Mixtura.
Rapit michi me Coronis,
Priuilegiata donis
Et Gratiarum flosculis.
Nam Natura, dulcioris
Alimenta dans erroris,
Dum in stuporem populis
Hanc omnibus ostendit,
In risu blando retia
Veneria
Tetendit.