1

Aquilegia gloriosa quondam urbs et inclita,

Bellicosa, triumphalis, Venetum metropolis,

Attila quam sevus olim funditus subverterat.

2

Benignitatis expers faciam, Augustalis gloria

Vestram precamur submissi pietatis gratiam,

Vt eam non integretis, Augustales principes.

3

Celici cives occisum agnum, dei hostiam

Qui adorant, benedicunt ante thronum iugiter,

Qui lamentantur propter illam, quam dicarunt domino.

4

Divinitus haec post Romam a sanctorum principe

Petro vocatur ad fidem per dilectum filium

Marcum, qui post Romae scripsit sacrum euangelium.

5

Electum hinc Hermachoram is ad Petrum destinat,

Et ut presul ordinetur petit Aquilegicus

Ab eodem, ipse dehinc adit Alexandriam,

6

Factus martyr suo sacro sanguine quam dedicat,

Sed nec mora Fortunatus magystrum prosequitur,

Helarus sacer, deinde Tatianus socius.

7

Genuere deo plebem plurimam martyrio,

Hi sequaces sunt eorum per quos est catholica

Fides roborata pios huc usque per presules.

8

Haec dum suo gloriosa pollebat in culmine,

Ob inmania offendit dominum flagitia,

Quibus meruit per manus destrui gentilium.

9

Impiorum Avarorum tradita sub manibus,

Conculcantur sacerdotes, perimuntur nobiles,

Vxores et matres capte trahuntur et virgines.

10

Katervatim perit omnis illustris nobilitas

Archimonio sublato dirutisque menibus,

Sola fides Veneticis data per pontifices.

11

Lucida Venetiarum semper gens et inclita

Omnes nationes prima superat per gratiam

Sine fine firma fide destruens mendacia.

12

Malum super malum, scelus addidit sceleribus,

Aquilegia corde duro consumata crimine

A gente in terra pulsa confovet demonia.

13

Natio perosa caelo terra simul veluti

In porcos immissam tetram legionem demonum

Praecipitatam in mare salvator abegerat.

14

Ob illorum pertinacem fraudem et maliciam

Ibi colubres et ranae degent in lacunulis:

Sicut deo sunt extorres, sic terreno agmine.

15

Pulso Gotho Longobardus adiit Italiam,

Quem deus ad suam numquam perduxit noticiam,

Et sub quo Iohannes abbas deguit hereticus.

16

Qui super nefanda nefas adiecit scelestius,

Vt secutus apostatarum dampnatorum heresim,

Ipse primus unam in duas scinderet ecclesiam:

17

Quod Hieroboam malignus in Israel egerat,

Vt amisso templo dei adoraret vitulos,

Quos conflatiles erexit rex infidelissimus.

18

Reus et periurus suo Viventio pontifici

Isdem Foroiuliensi Iohannes in plebicula

Erectus atque rebellis presulatum arripuit.

19

Superbus ob infideles et avaros iudices

Longobardos atque Gothos periit iusticiam

Sanctorum et perietur idem infideliter.

20

Tandem iudicante deo sanctorumque principe

Francorum katholicorum traditur in manibus

Iniustis humilitatis penitus Italia.

21

Veneficus magnum regem promissis fallacibus

Tunc Karolum Maxentius ut totam Dalmatiam

Suis exorabat dictis subderet imperio.

22

Xristo tribuente pius ut paternum solium

Assederat Ludovicus, vir catholicissimus,

Maxentium patriarcham nota fraude deicit.

23

Ymnizanda quae pollebat iusticia iugiter,

Eius conregnante magno filio Lothario,

Quotiens est venenosus vocatus Maxentius.

24

Zelo dei Ludowicus cum patre Lothario

Aquilegium vocando non volet praestigia

Falsa veniant, ut iustum superent iudicium.

25

Gloriosa deitatis unitatis trinitas,

Fac devincere fallaces Aquilegienses nos,

Principes ut exaltentur saeculorum in saecula.