1.
O miranda fides, uenerabilis, alta, chorusca
Et speciosa nimis! Nimis utilis atque suauis
Fundamenta fides uirtutum continet in se,
Qua sine nulla potest uirtus fore uera realis;
5
Non uirtus uera est, que non fundatur in illa.
Qui caret ergo fide, uirtutem non habet ullam.
Non munita fide uirtus fucata colore
Continet apparens tegimen uirtutis in actu.
Est benedicta fides, firma anchora nostre salutis,
10
Fluctibus in cunctis pelagi confixa profundo,
Qua secura manet nauis quassata procellis,
Quam ligat ipsa fides sibi funibus articulorum.
Attribuit fidei castus miracula cuncta,
Nam tua sunt opera, Deus, omnia super in illa,
15
Fallere uel falli qui non uult nec ualet unquam;
Omneque possibile credentibus asserit esse.
Stant quoque cuncta fide, nichil est sine ponderis illa,
Quamuis exterius aliquid fore grande putetur;
Deficiente fide cadit omne, quod ante uirebat.
20
Vita igitur fides uera est, que dat bona uite.
Dat bona uera fides Domino uiuentia semper;
Datque oculos humiles, affectus corde repressos;
Dat se intelligere, sublimia credere prompte.
Vnde fide iustus sic semper uiuere fertur;
25
Dum notis reputat, que non capit esse suprema,
Ducitur, ut celsa plus diligat et ueneretur.
Nascitur hinc humilis uirtus caritasque suauis,
Hec simul adiuncte totam cupiunt bonitatem.
Dum putat offensum dilectum perdere culpa,
30
Nascitur inde timor, quo uult mala cuncta cauere.
Dum reputat cumulos summarum diuiciarum,
Affectus rapitur uehementer ad alta petendum.
Sicque fides radix uirtutibus est et origo;
Est humilis, calida, suspirans semper ad alta,
35
In uanis deperire locum nequit illa quietis,
Qua prodire solent uirtutes germine cuncte.
Nascitur hac igitur spes ardens circa bonorum;
Que sunt uera bona, desiderat atque requirit.
Gignitur hinc odium contra omne, quod est periturum.
40
Hinc amor exoritur pacienter ferre molesta;
Virtus difficilis, paciencia, nascitur inde,
Ex qua martirium, quo palme et digna corona.
Sic quecumque fide uirtus generatur amanda;
Sic eterna datur per eandem uita beata.
45
Credere oportet eum, qui incognita discere gliscit;
Sic quoque discipulus sumit documenta magistri;
Expedit hoc homini: debet magis omnipotenti
Credere ueraci, qui numquam fallere possit.
Credulitas hominum, per quam sibi plurima credunt,
50
Est humana fides, fidei s<c>intillula diue.
Nam perit absque fide bona conuersatio, mores,
Fedus amicicie, dulcis connexus amoris;
Absque fide genitus cognoscit nemo parentes;
Deperit absque fide reuerentia tota parentum,
55
Coniugis affectus, dilectio consociorum,
Dulcia nature solacia sanguinis ampla;
Absque fide pereunt aliis uirtus et documentum
Cuncta decora simul omnis confunditur ordo.
... hec ille
2.
Qui seminant in loculis
Per dandi frequens mutuum,
Reddituum
Gaudebunt de manipulis.
Nummus nunquam examinat,
Quos ordinat:
Non enim seruit numini,
Set homini.
Nummus claudit et aperit;
Et, quod non seminauerit,
Metit in agro Domini.
Beati qui esuriunt,
Et arcessito Simone
Per mammone
Questum prebendas rapiunt.
Qui dat, est potens omnium
Per medium.
Et quia mundus eligit,
Qui porrigit,
Cur exclamare dubitem
Super plenum et diuitem:
"Beatus, qui intelligit!"
O nummi priuilegium!
Vix inuocatur alius
Propicius
Deus in adiutorium.
O nummo tributoriam
Ecclesiam!
Non hec in nostra curia
Contagia:
Nam confidenter ambulant,
Qui Curios non simulant,
Nec uiuunt Bachanalia.
3.
Discat cancellarius,
Quam uarius
Sit rerum exitus,
Ammonitus
Nec altum sapere,
Nec temere
Cor suum apponere
Fallaci glorie!
Diuicie
Si affluant,
Vtatur parcius,
Quam tocius
Ne diffluant.
Ex opum aggere
Non pascat stulticiam.
Auget materiam
Furoris,
Quisquis mendacem populum
Ad cumulum
Fauoris
Sequitur,
Et nititur
Oleo
(Quod doleo)
Inungi peccatoris.
Fallax et uarium
Fortune studium!
Vides, ut folium,
Quod uento rapitur,
In altum tollitur,
Et subito deprimitur.
Tali sub ymagine
Ludit in homine,
Ceco libramine
Actus suos ponderat.
Nam qui nuper uenerat
Ad nos albis pedibus,
Citis traxit passibus
Hominem tantillum
In solium
Potentium,
Et nubes suscepit illum.
Non stat in directo
Pes suus, set recto
Breuis subicitur;
Iambus efficitur
Per inequales gressus.
Hos habet excessus
In opere,
Nec potest latere
Mentis inequalitas;
Set claudicat,
Dum iudicat:
Ex cordis adipe prodit iniquitas.
Mentis inequalitas
Pedi conformatur.
Informis conformitas
Qua sic deformatur:
Quod pes mentem loquitur,
Pedi mens ascribitur.
Equaliter diuiditur
Inequalitatis
Vicium.
Homo uanitatis
Extendit brachium
In Christi sanctuarium,
Et intellexit temere
"Christos meos nolite tangere!"
Lesit sacerdotium
Hostis sacerdotum;
Prestruxit insidias
Et insidias
Falsas respexerat.
Set - Deo gratias -
Lesus est, qui leserat,
Fugit, qui fugauerat,
Vt impleatur totum,
Quod Dauid cecinerat:
"Semitas iustorum
Iniqui considerant,
Set laqueis,
Quos eis
Tetenderant,
Comprehensus est pes eorum."
Nulla lex equior
Nec gratior,
Quam, quas tu statueris,
Leges tuis humeris
Sustineas,
Vt per eas
Pereas,
Si perire debeas.
O dire pontifex,
Immo necis artifex,
Qui non es ueritus
Laqueos interitus,
Quod mortis aditus,
Iustis pretendere,
Excutere
De puluere!
Quod (causam tuam iudica)
Iniqua
Agebas superuacue,
Merito legis tue
Puniris sententia:
Arte peris propria.
De cetero,
Si te non docuero,
Per te doctus eris;
Retinens memoriter
Illud euangelicum,
Vnicum
Tocius iuris speculum,
Cum leges dederis:
"Quod tibi uis fieri, alii ne feceris!"
Quid molles habitus
Enerues tunice
Cum tumido pontifice?
Quem fouit spiritus
Laudis yronice,
Et publice
Monstrabat omnis digitus
Expositus
A seclis yperbolice
Galaxia
Nutans prolabitur,
Et scenice
Subducitur
In mulieris spolia.
In huius opere
Mira metaphora;
Ridendus hinc in tempora;
Togam pro podere
Succinctus per fora,
Et mafora
Pro mitra comptus, temere
Componere
Gradum nouit per littora.
Vestigia
Nutans dum pertrahit
Ad equora,
Plebs detrahit
Feda captiuo spolia.
Tra<n>scendens gloria
Cum clero populum,
Rectoris imitans baculum
Virga mensoria,
Factus in seculum
Ridiculum,
Arte fit institoria
Risoria
Nouum mundi spectaculum;
Et uilia
Nutans, dum abdicat
Se masculum,
Mox indicat
Semiuirum per spolia.
Assumpta specie
Sexus, quem oderat,
Neuter factus, ut par erat
Sue uesanie,
Penas ut proferat,
Quas sumpserat
Ex maiestatis regie
Progenie,
Eneruiter accelerat;
Et mollia
Nutans, prauus pium,
Quo leserat,
Supplicium
Dans loco perdit spolia.
4.
Non carnis est sed spiritus
Hoc meum natalicium:
Per carnem prius editus,
Collapsus sum in uicium
Et puteum interitus;
Nunc uere uite redditus
Feror ad matris gremium,
Sollempne duco gaudium
Hoc gratie natali:
Me pater uocat filium,
Et ducit ad conuiuium
In ueste nuptiali.
De successu glorior,
Solito liberior,
Solutus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.
Vt penitus me comperi
Mortis hausisse poculum,
Misertus pater miseri
Soluit peccati uinculum,
Mundans a sorde ueteri,
Deditque diues pauperi
Stolam primam et anulum
In fidei signaculum
Et ueniam reatus,
Et saginatum uitulum
Dat dulce pater epulum,
Quo uiuo recreatus.
De successu <glorior,
Solito liberior,
Solutus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.>
Cum in honore fueram,
Non intellexeram,
Que uite foret ratio,
Sed aio:
"A patre detur filio,
Que me contingit, portio!"
Quam postquam obtinu<e>ram,
Mentis, quam dedit liberam,
Abusus sum arbitrio:
Me turpem omni uicio
Expositum
Et deditum
Longinqua cepit regio.
De successu glorior,
<Solito liberior,
Solutus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.>
Quam prius demerueram
Agendo perperam,
Ad ueniam deuenio -
Nunc sentio,
Regressus ab exilio,
Que patri miseratio:
Plus reddit, quam amiseram,
Sed per excelsi dexteram
Hec facta est mutatio,
Cuius est operatio,
Quod humiles
Ac debiles
In regum locat solio.
De successu glorior,
<Solito liberior,
Solutus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.>
Ara porcorum fetida
Gregem immundum paui,
Fame compulsus ualida
Me siliquis cibaui -
Nec minus esurio,
Dum cum porcis capio
Pastum leguminis,
Sed me porriginis
Vlcerat transitio;
Nunc cuncta secat ualida
Dextra medentis uiuida,
Cui me subiugaui.
De successu glorior,
<Solito liberior,
Solutus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.>
Audiuit frater emulus
Simphoniam et chorum,
Cuius est nequam oculus
De gratia donorum:
Egre fert, quod ueniam
Ad misericordiam
Superni numinis,
Quod sui seminis
Fructus usu capiam.
In ius hereditarium
Resignat pater filium
In sede beatorum.
De successu glorior,
<Solito liberior,
Solitus a tributo,
Leuor et excutior
A paleis et luto.>
5.
De grege pontificum
Vix est preter unicum
Dignitate dignus,
Cui nil tuto creditum,
Cuius fides hospitum
Solet esse pignus.
Minorum non minimus,
Cuius uox et animus
Nil habent commune;
Nec in se rem presulis,
Nec habet in loculis
Graciam Fortune.
Solus habet, criminum
Quicquid in tot hominum
Mentes est diffusum.
Omnibus abutitur,
Que creasse legitur
Dominus ad usum.
Seruus gule pocius
Quam Nature filius
Sumit, ut consumat
Contra ius et ordinem,
Quicquid in libidinem
Forcius despumat.
Sitim temulencia,
Vomitu conuiuia
Non sat est finire:
Set, cum languet ebrius,
Vt repotet, pocius
Sitit resitire.
Cum apponi faciat
Sibi, quod sufficiat
Tribus Epicuris,
Cuncta passim demetit,
Nisi quod plus appetit
Ea, que sunt pluris.
Inuitatur precio
Venter in conuiuio,
Venus in cubili.
Et hoc empto carius
Delectatur amplius
Quam hac merce uili.
Postquam madet bibulus,
Tunc deducet oculus
Exitus aquarum.
Extunc nec discrecio
Sexus nec excepcio
Fiet personarum.
Quis uel que sit obuiam,
Propter conscienciam
Non interrogatur.
Nil intactum preterit;
Quod se prius ingerit,
Prius occupatur.
Totus est Venerius,
Nec cursum alterius
Sequitur planete.
Totus est libidinis;
Hinc tota lex hominis
Pendet et prophete.
Si denominacio
Fiat ab officio,
Quod fit omni mane,
Deputare poteris
Septem dies Veneris
Omni septimane.
Cui si forte predices,
Quod debent pontifices
Esse luxu puri,
Id habens pro friuolo,
Mauult cum Apostolo
Nubere quam uri.
Sed si dicas "Contine!",
Dicet: "In uolumine
Pauli continetur
Non, ut quis contineat,
Sed, ut suam habeat,
Cum qua fornicetur."
Vt aperte liqueat,
Hic in quo premineat
Ceteris et quantum:
Plures quidem pluries
Mentitos inuenies,
Sed hu<n>c semel tantum.
Tot se modis protheat,
Vt nodum non teneat;
Nam lesurus lenit
Et mulcet, ut mulgeat.
A quo, nisi ueneat,
Gracia non uenit.
Videt hu<n>c domestica
Sedulum, Dominica
Mensa negligentem,
In qua non diiudicat,
Quam nocens sacrificat
Sacrum innocentem.
Quem nil eque piguit,
Quam quod non interfuit
Illi iudicando,
Quem et Iudas uendidit
Et Iudea tradidit
Iudici nefando.
Tanto ducit tedio,
Tanto premit odio
Studia uirtutum,
Ac si totis studiis
Totam uitam uiciis
Soluat in tributum.
Cum sit fraudis laqueus,
Viciorum puteus,
Sordium lacuna;
Quot in mare flumina,
<Tot in ipsum crimina>
Confluxerunt una.
Pacem lite dirimit,
Innocentes opprimit,
Releuat nociuum.
Ius omne defederat,
Naturale temerat,
Spernit positiuum.
Fit ius ex iniuria,
Postquam iudex recia
Laxat in capturam,
Et olfacto munere
Facit condescendere
Censui censuram.
Quem non reddat stupidum,
De uiru quot aspidum,
De quot uiciorum
Prodiit uisceribus,
Malis peior omnibus,
Pessimus peiorum?
A me si requiritur:
"Quis est, qui sic dicitur
Mendax et mendosus?"
Oblitus sum nominis,
Quia nomen hominis
Est "Obliuiosus".
5bis.
De grege pontificum
Non est preter unicum
Dignitate dignus,
Cui nil tuto creditum,
Cuius fides hospitum
Solet esse pignus.
Minorum non minimus,
Cuius uox et animus
Nil habent commune;
Nec in se rem presulis,
Nec habet in loculis
Graciam Fortune.
Solus habet, criminum
Quicquid in tot hominum
Mentes est diffusum.
Omnibus abutitur,
Que creasse legitur
Dominus ad usum.
Sitim temulentia,
Vomitu conuiuia
Non sat est finire:
Set, cum languet ebrius,
Vt repotet, potius
Sitit resitire.
Seruus quidem potius
Quam Nature filius
Sumit, ut consumat
Contra ius et ordinem,
Quicquid in libidinem
Forcius despumat.
Postquam madet bibulus,
Tunc deducet oculus
Exitus aquarum.
Extunc nec discretio
Sexus nec exceptio
Fiet personarum.
Quis uel que sit obuiam,
Propter conscientia<m>
Non interrogatur.
Nil intactum preterit;
Quod se prius ingerit,
Prius occupatur.
Cum apponi faciat
Sibi, quod sufficiat
Tribus Epicuris,
Cuncta passim demetit,
Nisi quod plus appetit
Ea, que sunt pluris.
Inuitatur precio
Venter in conuiuio,
Venus in cubili.
Et hoc empto carius
Delectatur potius
Quam hac merce uili.
Totus est Venerius,
Nec cursum alterius
Sequitur planete.
Totus est libidinis;
Hinc tota lex hominis
Pendet et prophete.
Si denominatio
Fiat ab officio,
Quod fit omni mane,
Deputare poteris
Septem dies Veneris
Omni septimane.
Videt hunc domestica
Sedulum, Dominica
Mensa negligentem,
In qua non diiudicat,
Quam nocens sacrificat
Sacrum innocentem.
Vt aperte liqueat,
Hic in quo premineat
Ceteris et quantum:
Plures quidem pluries
Mentitos inuenies,
Sed hunc semel tantum.
Cum sit fraudis laqueus,
Vitiorum puteus,
Sordium lacuna;
Quot in mare flumina,
Tot in ipsum crimina
Confluxerunt una.
Quem non reddat stupidum,
De uiru quot aspidum,
De quot uitiorum
Prodiit uisceribus,
Malis peior omnibus,
Pessimus peiorum?
Tot se modis protheat,
Vt nodum non teneat;
Nam lesurus lenit
Et mulcet, ut mulgeat.
A quo, nisi ueneat,
Gratia non uenit.
Tanto premit odio,
Tanto ducit tedio
Studia uirtutum,
Ac si totis studiis
Totam uitam uitiis
Soluat in tributum.
Cui sic est in studium,
Quicquid sacris obuium
Venit institutis,
Quasi uirtus nescia,
Quasi mortis deuia
Vie sint salutis.
Quem nil eque piguit,
Quam quod non interfuit
Illi iudicando,
Quem et Iudas uendidit
Et Iudea tradidit
Iudici nefando.
Cui si forte predices,
Quod debent pontifices
Esse luxu puri,
Id habens pro friuolo,
Mauult cum Apostolo
Nubere quam uri.
Cui si dicas "Contine!",
Dicet: "In uolumine
Pauli continetur
Non, ut quis contineat,
Set, ut suam habeat,
Cum qua fornicetur."
Qui cum sue minime
Curam gerat anime,
Curas ceterarum
Dispensando ceteris,
Securus de miseris
De se curat parum.
Pacem lite dirimit,
Innocentem deprimit,
Releuat nociuum.
Ius omne defederat,
Naturale temerat,
Spernit positiuum.
Fit ius ex iniuria,
Cum hic iudex retia
Laxat in capturam,
Et olfacto munere
Facit condescendere
Censui censuram.
Queri potest merito,
Quis hec ex abscondito
Duxit in preclarum;
Nam quis sic se reserat,
Vt in lucem proferat
Opus tenebrarum?
Qui nil uel in noctibus
Agit absque testibus
Vegetis et uiuis,
Fas in testimonium
Produci si testium
Sit diminutiuis.
A me si requiritur:
"Quis est, qui sic dicitur
Mendax et mendosus?"
Oblitus sum nominis,
Quia nomen hominis
Est "Obliuiosus".
6.
Laudate, pueri,
Nascentem puerum
Purgato ueteri
Fermento ueterum!
Qui puer es,
Ne properes
In uitium, uideto;
Sed caueas,
Ne careas
Etatis epiteto!
Puer hoc proprie
Sibi uocabulum
Per innocentie
Defendat titulum.
Rem nominis
Et criminis
Perdet immunitatem,
Qui preuia
Malitia
Subpleuerit etatem.
A pueris
Pre ceteris
Sibi laudes exigit,
Et eligit
A paribus laudari;
Puerilis puritas
Vt paritas
Sit uel in euo pari.
Vt igitur
Exigitur,
Digne laudet Dominum
Grex uirginum
Ludatque reuerenter,
Licite non luditur,
Ni sumitur
Licentia prudenter.
Quasi modo geniti
Vagiant infantes,
Et infantis incliti
Laudibus uacantes;
Dicant singuli:
"Salue maiestas paruuli
Saluare uenientis,
Salus populi,
Pater futuri seculi,
Principium presentis!"
Ad illius presulis
Decus et decorem,
Qui surrexit paruulis
Agnus in pastorem,
Laudes debitas
Exsoluat hec sollempnitas
In presulem promoto
* * *
* * *
* * *
7.
<I>nuehar in Venerem,
Nisi resipiscat,
Et dediscat
Veterem
Malignandi spiritum,
Quo principiis
Blanditur,
Et blandiciis
Molitur
Tristem letis exitum.
<Non est grata satis,
Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.>
Prius de ludibrio
Veneris incertus,
Nunc expertus
Sencio,
Quam sit male fidei.
Non exaudior
Blanditus,
Vnde blandior
Inuitus,
Et inuitor inuehi.
Non est grata satis,
Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.
Ab annis cepi teneris
Cum miseris
Seruire castris Veneris,
Nec adhuc statum muto;
Sed cum sim pene penitus
Emeritus,
Adhuc me uexat seruitus
Et adigit tributo.
Non est grata satis,
<Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.>
In hoc se gessit forcius
Quam alius
Laertis ille filius,
Cuius capud inmune
Ab hac transit angaria
Sollercia,
Qui solus Solis filia
Potitus est impune.
Non est grata satis,
<Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.>
Cur amo, si non amor?
Satius est, ut amor
In odium uertatur.
Sed absit, quod amantium
Remedium
Sit odium,
Quod initum per gaudium
Consorcium
Diuorcium
Per gaudii contrarium
Sorciatur!
Non est grata satis,
<Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.>
In odium conuerti
Nec ius amoris certi
Nec finis est probandus.
Amorem enim odio
Si finio,
Si uitio
Per uitium subuenio,
Desipio;
Si studio
Sanitatis insanio,
Non sanandus.
Non est grata satis,
<Ni se Venus gratis
Exibeat;
Nam si uenit, ut ueneat,
Cum debeat
Beare, magis debeat.>
8.
Diuicie si affluant,
Nolite cor apponere!
Confluant et refluant
Fluxu quodam temere.
Verum spondent uiuere,
Set soluere
Nequeunt promissum;
Taleque promittere
Nos misere
Trahit in abissum.
Vincla nobis uinciunt,
Sirenumque consimiles
Trahunt et alliciunt
Captiuos et debiles.
O quam miserabiles,
Qui labiles
Census admirantur,
Quibus res flexibiles
Et flebiles
Mentes depredantur!
In his decor indecorus,
Inquieta requies;
In his honor inhonorus
Et leta tristicies;
In his iocus iniocosus,
In hiis planctus planctuosus,
Et suspecta species.
In hiis questus dampno plenus,
Impotens potencia;
In hiis successus egenus,
Diues indigencia;
In hiis mel infectum felle,
In hiis fel conditum melle,
In hiis fallax gloria.
Applaudunt hec primitus,
Letoque principio
Pares spondent exitus
Sub quodam mendacio.
Istudque quamplures ledit,
Quod ut ceca sors incedit
Cursu quodam deuio,
Non reddens inicium
Medio uel medium
Consonum inicio.
Vera fide stabiles,
Constanter respuite
Res fluxas et fragiles!
Regnum Dei querite,
Et ut filii sitis Dei,
Nec ab eo pharisei,
Que sursum sunt, sapite:
Terrenis, que fluctuant,
Licet uobis affluant,
Numquam cor apponite!
9.
Dum prius inculta
Coleret uirgulta
Estas iam adulta,
Hieme sepulta,
Vidi
Viridi
Phillidem sub tilia,
Vidi
Phillidi
Queuis a<r>ridencia.
Inuideo,
Dum uideo.
Sic capi cogit sedulus
Me laqueo
Virgineo
Cordis uenator oculus,
Visa captus uirgine.
Ha morior!
Set quauis dulcedine
Mors dulcior.
Sic amanti uiuitur,
Dum sic amans moritur.
Fronte explicata
Exiit in prata,
Ceu Dione nata
Veneris legata.
Videns
Inuidens
Huc spe duce rapior.
Ridens
Irridens
Arridenti blandior.
Set tremula
Virguncula
Frondis in modum tremule,
Vt primula
Di<s>cipula
Nondum subducta ferule,
Tremit ad blandicias.
Ha morior!
<Set quauis dulcedine
Mors dulcior.
Sic amanti uiuitur,
Dum sic amans moritur.>
Respondendi metus
Trahit hanc ad fletus;
Set rapina letus
Amor indiscretus
Meam
In eam,
Vt pudoris tangere
Queam
Lineam,
Manum mittit propere.
Dum propero,
Vim infero
Posti minante machina;
Nec supero,
Nam aspero
Defendens ungue limina
Obserat introitus.
Ha morior!
<Set hec michi penitus
Mors dulcior.
Sic amanti uiuitur,
Dum sic amans moritur.>
Tantallus admotum
Non amitto potum.
Set, ne tamen totum
Frustret illa uotum,
Suo
Denuo
Iungens collo brachium
Ruo,
Dirruo
Tricaturas crurium.
Vt uirginem
Deuirginem,
Me toti totum insero;
Vt cardinem
Determinem,
Duellum istud refero:
Sic in castris milito.
Ha morior!
<Set hec michi penitus
Mors dulcior.
Sic amanti uiuitur,
Dum sic amans moritur.>
10.
Veneris
Prosperis
Vsa successibus,
Turba, nascentibus
Floribus teneris,
Ex<s>equaris
Priscum morem,
Ad amorem
Accingaris,
Sceleris
Pretermissis ceteris!
Solitum
Debitum
Reddite Veneri,
Iuuenes teneri!
Laudes et meritum
Is eneruat
Iuuentutis,
Qui uirtutis
Formam seruat.
Libitum
Pueris est licitum!
Iupiter,
Arbiter
Rerum, instituit
Nichil, dum libuit,
Fieri turpiter.
Sic edixit,
Sicque, uotis
Vsus totis,
Suo uixit
Iugiter
Edicto conformiter.
Viuere
Temere
Satagam igitur -
Qui Iouem sequitur,
Non degit temere:
Fixus telo
Voluptatis,
Voluptatis
Vtar uero
Sidere,
Nauigans sub Venere.
11.
In noua fert animus
Via gressus dirigere;
Non pudet, quia lusimus,
Sed ludum non incidere,
Si temere
De cetero
Distulero,
Non currens ad remedia,
Canitie
Cotidie
Citante peremptorie,
Liquet de contumatia.
12.
Vitam duxi iocundam sub amore,
Plus libitum
Quam licitum
Attendens,
Sed a uita resipisco priore,
Plus studiis
Quam neniis
Contendens.
Vt que causa? Compellor unica:
Ne me Fama suo priuet fauore,
Dum sub uita uiuo filargica.
Impendisse libet tempus amori,
Ne nesciam,
Cum cupiam
Fugisse:
Malis na<m>que medela certiori
Occurreris,
Cum poteris
Nouisse.
Ergo sciens, quid sit illicitum,
Redeunti non concedam furori,
Sed uitabo malum precognitum.
Potest namque, ne dampnemus amorem,
Vel ueniam
Vel gratiam
Mereri:
Reddit enim amantem minorem
Affabilem
Et d<o>cilem,
Vereri,
Quicquid turpe putat - et amplius,
Non nichil est: ne forte preter morem
Dum carpitur fructus Venereus.