O rerum sator omnium tremende,

Qui mirabiliter genus creasti

Humanum, recreans idem potenter,

Dum poenas crucis innocens luisti,

5

Audi me miserum malis gravatum,

In quo nil nisi repperis ruinam:

Tu solus vitiis potes mederi,

Te solum medicum requiro, sana.

Indignus quoque te rogare quicquam

10

Nil possum meritis meis mereri.

In quo deficiunt opes precandi,

Mammae subveniat tui precatus.

Cuius facta libet metro referre

Ad laudem tibi gloriamque, factor,

15

A quo sanctus habet beatitatem,

Et peccator habet reversionem.

Iam nunc ordiar, o beate Mammes,

Assis obsecro spiritusque sancti

Munus concilies meo labori,

20

Trino ut digna deo loquar, sed et te.