Clarent angelici sublimia festa diei,
Allatura piae dona beata animae.
Hunc etenim Michahel aulae caelestis alumnus
Conspicuo nobis consecrat ore diem,
5
Dignatus Petri Paulique invisere sedem,
Imperiumque fovens, inclita Roma, tuum.
Qui proceres inter primaeva luce coruscos
Egregio vultu splenduit orbe novo,
Cum deus expulsis lucem depromeret umbris,
10
Conderet et stabilem nocte ruente diem.
Hic vati eximio, placidi Iordanis ad undam
Se castris domini prodidit esse ducem,
Cum sacro in campo stricto consisteret ense
Subrueretque piis impia septa tubis,
15
Deiciens septem victrici fulmine gentes,
Sacratisque deo mystica regna ferens.
Hunc Gabrihel solum auxilium sibi ferre fatetur
Ad pia caelestis castra tuenda dei,
Admissas referens Danihelis in atria caeli,
20
Quas sancto impastus fuderat ore preces.
Hunc oculis mentis inter myrteta beatus
Zacharias roseo sidere vidit equo,
Tendentem niveas templa ad caelestia palmas,
Proque dei affectu plebe rogare pio.
25
Quattuor ex gemino ruerent cum monte quadrigae,
Disparibus raptae praecipitanter equis,
Dum rufi atque nigri nivei variique iugales
Perlustrant cuncti iugera vasta soli,
Atque dei summo referunt exacta ministro,
30
Principis et pendent ad pia iussa sui,
Qui spem deiectis spondens, solatia mestis
Spiritui vatis sic reboare iubet:
"Hierusalem dominus larga pietate reviset,
Atque illa aeterno iam fiet aula deo.
35
Quam tantus numerus hominumque gregumque replebit,
Nullius ut muri cingier orbe queat,
Sed deus hanc ignis iugi munimine cinget,
Consumens hostes, lumen et intus agens."
Hic sub fine etiam cum serpens ille vetustus
40
Intulerit Christo proelia cassa deo,
Caelestem cupiens telis excindere sedem,
Et populum sacrum carpere dente fero.
Consurget toto caelestis turbine pugnae,
Flammarumque globis castra nefanda premet.
45
Tum populus Christi perfecta pace fruetur.
Semper et angelico concinet ore melos.
Hunc igitur tantum, rex optime Christe, patronum
Respice et ipsius nos prece purifica.