Salve, sancte parens, Christe venerande sacerdos,

      Augusti montis pastor in arce potens.

Quem sacer inlustrat meritis splendentibus ordo,

      Doctrinae et studium tollit ad alta pie,

5

Quo generis clari lumen torrensque loquendi

      Vincitur, ut magno sidera sole latent.

Accepi niveam vestro de munere vestem,

      Tergendoque ori lintea clara satis,

Ac pariter manibus praedulcis epistola nostris

10

      Tradita rore suo pectora nostra rigat.

Quantus ibi flagret sinceri fervor amoris,

      Et pia mens quanta luce corusca micet,

Quae tuba quaeve lyra flatu fidibusve canora

      Explicet et digna laude ciere queat?

15

Non mihi tam fervens vegetat praecordia sanguis,

      Nec tam larga meo flumina ab ore fluunt,

Vt tibi, sancte parens, pie vates, clare sacerdos,

      Condignum valeam solvere laudis opus.

Ille pius caelique parens terraeque repertor

20

      Agminis angelici rex hominumque sator,

Cuius clara pio sequeris vestigia corde,

      Dum celsus humilem respicis atque foves,

Ille tuis, inquam, meritis condigna referre

      Praevalet ac frugem centiplicare tuam,

25

Vt quod nunc largo dispergis semine terris,

      Largius Elysia tunc regione metas.

Interea sit vita tibi, sint larga salutis

      Gaudia, longa dies, altus honoris apex.

Divinae sit legis amor, tuba clara docendi,

30

      Egregii mores, cor probitate nitens.

Grex tibi commissus vigeat, torvique leonis

      Saeva fide fortis guttura calce terat,

Vt cum caelesti vallatus milite summus

      Pastor ab excelsi fulserit axe poli,

35

Cum bene servatis ad dextram te locet agnis,

      Restituens studiis praemia digna tuis.

Tunc velut electus aries in nube corusca

      Velleris aurati stemmate clarus eas,

Quem niveae comitentur oves agnique nitentes

40

      Sumpturi vitae pascua perpetuae.