1

O veneranda dei suboles,

Inclita patris et effigies,

Intime splendor et alme dies,

Qui loca lumine cuncta reples,

Totus et in genitore manes -

2

Nempe minus patre nec quid habes,

Sceptra pari ditione tenes,

Quaeque cupis, domine, illa potes:

Nam recreas revocasque homines

Et patria pietate foves -,

3

Qui miseros facis incolumes,

Linquere carmina quique iubes,

Nos et in exilio esse doles,

Ad patriamque redire mones

Teque deum reperire doces:

4

Tu, rogo, suscipe nunc humiles,

Quas ego, rex, tibi fundo preces,

Meque, precor, miserum releves

Ac pietate tua vegetes

Et procul a vitiis segreges,

5

Omnibus, oro, bonis solides,

Ne premat amplius ulla lues,

Sed merear tuus esse comes,

Vt mihi detur amanda quies,

Quam meruere tui proceres.

6

His tua, Christe, patet species,

Emicat et rutilat facies;

Hinc quoque sunt iugiter hilares

Teque colunt et amant alacres:

His, deus, obsecro, me socies.