Cum te sancta manus praestantem reddidit Anglis,

      Haec tibi complacuit rustica dona dare.

Rustica sed stolidis sudent si pectora dictis,

      Non stolidum carmen rustica plectra dabunt.

5

Nam tibi dum proceres proprio de sanguine signant

      Iam Domino placidus gaudia magna capis.

Suscipe, docte pater, dilecti munus amici,

      Et grates Christo semper ubique cane,

Quod tua tam electi meruerunt stirpe creati

10

      Pastores, Domino qui placuere suo.

Nec minus et monachos prae miro munere claros

      Hic mirare legens scandere lucis iter.

Si quid in his cartis te dignum, reddere grates,

      Invenias, Domino maxime nunc moneo.

15

Sin alias, vati veniam dignare canenti,

      Nam tribuere pius quod potuit, cecinit.

Haec tuo nam cupio requiem praestare labori,

      Carmina quae Domino sanctificata sonant.

Adversum est quicquid moneo tolerare modeste,

20

      Nec querula in quoquam corde movere tua.

Mens requiem capiat semper sine sine benigne

      In Domino Christo prosperitate pia.