Hoc iacet in tumulo tumulatus nomine Luto,

      Veridicus iuvenis pacificusque suis.

Astu pollebat saecli populoque sedebat

      Nobilis ac genere splendidiorque fide.

5

Ad cuius tumulum luctus resonabat amarus

      Lugentesque sui, eheu, quam nimium.

Et manibus plausis flebat tunc contio praesens,

      Flebant et proceres nec minus ipsa cohors.

Bis quinis obiit Septembribus ille Kalendis:

10

      Ad superos anima scandere non piguit.

Nam quicumque legis titulum, miserere sepulti,

      Vt veniam tribuat omnitenens animae,

Aethereis faciat semper gaudere triumphis,

      Et cum caelicolis sit sine fine quies.