O regale decus, Francorum spes procerumque,
Cuius perclarum nomen in orbe cluit,
Nobilis ac celsa cuius processit origo
Floribus almorum candiferisque patrum!
5
Scilicet Arnulfi, Ferioli martyris almi
Atque Moderici praesulis egregii:
Est nobis <operae> pretium, domine, data quo stent
Iam tibi, pacifice, regna diu, Karole,
Ipsorum ad regimen, dominus quae cessit habere
10
Post genitoris iter aetheris ad fabricam.
Quae quidam malefidi iamdudum statuere
Demere, sed Christo hoc operante manent.
Nec fuit hoc sine Marte gravi crepitantibus armis;
Quae modo pace silent, et tibi sceptra manent.
15
Et maneant, maneas, quoniam pater es monachorum,
Quorum tutor ades spesque salusque manes.
Quam bonus es Christi cultor venerator amator,
Zelator sanctae insuper eclesiae.
Stas etiam sacrae fervens in amore sophiae
20
Ac simul humanis comptus in eloquiis.
His nexis primum karitas sibi vindicat in te
Sessum regalem consociata fide.
Posthaec iustitiae virtus cum lancibus aeque
Appensis etiam emicat, o domine.
25
Has ingressus enim portas redimitus in alto
Culmine stas regni tutus, ab hisque vigens.
Germine namque tuo tali mereantur adesse
Reges Francigeno, hoc petimus, populo,
Qui mores patris, pariter referant et avorum
30
Et valeant gentes sternere sub pedibus.
Quorum facta bona volitando fama recludat,
Et maneant illis sceptra serena patris.
Muniat interea pia te, rex, dextera Christi
Vna cum claro conubioque tuo,
35
Cum natis pariter nec non cum sanguine pulchro
Coniugis effuso, rex, latereque tuo;
Post hanc et vitam faciat quos scandere caeli
Stellantis celsum, posco, super solium.
Hoc etiam nostri pueri iuvenesque senesque
40
Exorant, domine, nocte simulque die.
Percipiat voces horum humile rogitando,
Omnia qui spectat, quicquid in orbe latet
Vel quicquid hominum versatur cordis in antro,
Sternit quique leves, erigit atque humiles.
45
Qui regique facit genuinum sumere regnum:
Hic, rex, et regna det tibi perpetua.