1

Felices iunguntur ecce benedicto foedere

Sponsus atque sponsa sibi annuente dextera,

Protoplastum quae plasmavit iungens ei coniugem,

Vnde totus constat mundus repletus hominibus.

2

Inde tulit aetas prima iustum coram domino

Enoch, qui translatus intra paradisi gaudia

Vivit constans absque mortem, cum foret perpetua

Hominum vita, peccasset nisi primus hominum.

3

Hinc aetas secunda prompsit Noe, demum tertia

Abraham dei amicum Sarrae coniugaverat,

Vnde crescit sancta proles, cum florerent saecula

Germinans et pulularet humana propinquitas.

4

Quarta David regni fulsit clarus diademate,

Quinta plevem transmigravit regno Babyllonico,

Vt purgaret penitendo mala, quae commiserant,

Vt parati redemptorem devote susciperent.

5

Sexta Christus virginali processit e thalamo:

Signa multa demonstrando adiit conubia,

Hidriarum undas vertens in saporem vinolum:

Demonstravit execrandas nusquam fore nuptias.

6

Sicut Eva costa viri formatur in coniugem,

Sic ecclesia de Christi conformatur latere.

Quapropter laeti convivae Fescennina debita

Caelebrantes date trino summam deo gloriam,

7

"Benedicat Christi manus" et devoti dicite

"Sponsum istum atque sponsam detque laeta corpora,

Pacem, natos atque natas, simul habundantia

Atque longeuam aetatem et post finem requiem."