Exultet domino mente serena

Laudes ac iubilos contio nostra

Solvens almifluis atque colendis

Festis eximii Theoderici.

Qui tactus radiis spiritus almi

Dum transire videt gaudia mundi,

Sprevit, clara figens lumina mentis,

Quo nos certa vocant munera Christi.

Hic nam Remigii dogma magistri

Sectans postposuit noxia secli;

Cui mox coenobii creditur ordo,

Quem digne coluit dogmate claro.

In quo mira nitens caelica virtus

Infirmos varia clade levavit

Et regis sobolem ordine miro

Orando revocat mortis ab antro.

Tu nos ergo, pie Christe redemptor,

Istius meritis solve (precamur)

Cunctis criminibus atque beatis

Iungas agminibus lumine regni.

Sit laus ingenito, gloria, patri;

Virtus atque decus sit genitoque,

Maiestas similis paraclytoque

Vnus qui deus est tempore secli.