5bis.

De grege pontificum

Non est preter unicum

Dignitate dignus,

Cui nil tuto creditum,

Cuius fides hospitum

Solet esse pignus.

Minorum non minimus,

Cuius uox et animus

Nil habent commune;

Nec in se rem presulis,

Nec habet in loculis

Graciam Fortune.

Solus habet, criminum

Quicquid in tot hominum

Mentes est diffusum.

Omnibus abutitur,

Que creasse legitur

Dominus ad usum.

Sitim temulentia,

Vomitu conuiuia

Non sat est finire:

Set, cum languet ebrius,

Vt repotet, potius

Sitit resitire.

Seruus quidem potius

Quam Nature filius

Sumit, ut consumat

Contra ius et ordinem,

Quicquid in libidinem

Forcius despumat.

Postquam madet bibulus,

Tunc deducet oculus

Exitus aquarum.

Extunc nec discretio

Sexus nec exceptio

Fiet personarum.

Quis uel que sit obuiam,

Propter conscientia<m>

Non interrogatur.

Nil intactum preterit;

Quod se prius ingerit,

Prius occupatur.

Cum apponi faciat

Sibi, quod sufficiat

Tribus Epicuris,

Cuncta passim demetit,

Nisi quod plus appetit

Ea, que sunt pluris.

Inuitatur precio

Venter in conuiuio,

Venus in cubili.

Et hoc empto carius

Delectatur potius

Quam hac merce uili.

Totus est Venerius,

Nec cursum alterius

Sequitur planete.

Totus est libidinis;

Hinc tota lex hominis

Pendet et prophete.

Si denominatio

Fiat ab officio,

Quod fit omni mane,

Deputare poteris

Septem dies Veneris

Omni septimane.

Videt hunc domestica

Sedulum, Dominica

Mensa negligentem,

In qua non diiudicat,

Quam nocens sacrificat

Sacrum innocentem.

Vt aperte liqueat,

Hic in quo premineat

Ceteris et quantum:

Plures quidem pluries

Mentitos inuenies,

Sed hunc semel tantum.

Cum sit fraudis laqueus,

Vitiorum puteus,

Sordium lacuna;

Quot in mare flumina,

Tot in ipsum crimina

Confluxerunt una.

Quem non reddat stupidum,

De uiru quot aspidum,

De quot uitiorum

Prodiit uisceribus,

Malis peior omnibus,

Pessimus peiorum?

Tot se modis protheat,

Vt nodum non teneat;

Nam lesurus lenit

Et mulcet, ut mulgeat.

A quo, nisi ueneat,

Gratia non uenit.

Tanto premit odio,

Tanto ducit tedio

Studia uirtutum,

Ac si totis studiis

Totam uitam uitiis

Soluat in tributum.

Cui sic est in studium,

Quicquid sacris obuium

Venit institutis,

Quasi uirtus nescia,

Quasi mortis deuia

Vie sint salutis.

Quem nil eque piguit,

Quam quod non interfuit

Illi iudicando,

Quem et Iudas uendidit

Et Iudea tradidit

Iudici nefando.

Cui si forte predices,

Quod debent pontifices

Esse luxu puri,

Id habens pro friuolo,

Mauult cum Apostolo

Nubere quam uri.

Cui si dicas "Contine!",

Dicet: "In uolumine

Pauli continetur

Non, ut quis contineat,

Set, ut suam habeat,

Cum qua fornicetur."

Qui cum sue minime

Curam gerat anime,

Curas ceterarum

Dispensando ceteris,

Securus de miseris

De se curat parum.

Pacem lite dirimit,

Innocentem deprimit,

Releuat nociuum.

Ius omne defederat,

Naturale temerat,

Spernit positiuum.

Fit ius ex iniuria,

Cum hic iudex retia

Laxat in capturam,

Et olfacto munere

Facit condescendere

Censui censuram.

Queri potest merito,

Quis hec ex abscondito

Duxit in preclarum;

Nam quis sic se reserat,

Vt in lucem proferat

Opus tenebrarum?

Qui nil uel in noctibus

Agit absque testibus

Vegetis et uiuis,

Fas in testimonium

Produci si testium

Sit diminutiuis.

A me si requiritur:

"Quis est, qui sic dicitur

Mendax et mendosus?"

Oblitus sum nominis,

Quia nomen hominis

Est "Obliuiosus".