Carmen de sponsa et marito absente, 1

Absenti figit dum cornua sponsa marito,

      De moecho puerum moecha proterva parit.

Ecce vir, ecce puer: stupet hic sine semine natum.

      De nive conceptus fingitur esse puer.

5

Mutua fraus sponsi. Dum suffert dedecus istud

      In sponsam caute fabricat arma doli.

"Lux mea, deducam puerum, mercator et heres

      Noster erit". Ficta gaudia vultus habet.

Hic abit, illa manet: hunc vendit, adultera coniux

10

      Quem peperit subito de nive facta parens.

Rebus ab augendis post tempora multa reversus,

      Ridiculum sponse narrat in aure sue:

Dum fuit in prora, violenta potentia solis

      Deprendit puerum, sic liquefecit eum.

15

Hec lacrimosa manet; laniat sine fine capillos.

      Cui suadere volens, vir suus inquit ei:

"Parce tuo capiti, lacrimas compesce: liquescit

      De nive conceptum quidquid ubique patet".

Hoc quia permittit rationis calculus omnis,

20

      Fallere fallentem suspicor esse pium.