Prologus

Lumine cuncta regens Verbi, Pater Optime, mundi,

      Disponis placida singula mente tua.

Per Te sancta Deum nunc limina Papa Iohannes

      Servat et Ecclesiam substinet ipse tuam.

5

Hic est sol oriens, qui mundi fusca serenat

      Lumine, quo radiis fortibus astra micant,

Cuius in aspectu lunam color accipit auri,

      Que prius obscura fertur in orbe poli.

Hic, Deus, in terris sedet, imperat, hic quoque solvit,

10

      Solvit et in celis et ligat hic et ibi.

Hic animas hominum claro transmittit Olympo,

      Quas humilis virtus vexit in alta means.

Per Te magnanimus Romanus gente Iohannes,

      Lucifer Italie matris ab arce venit

15

Ecclesie Sancte, quem cardinis alta figurant

      Nomina, quo tota vertitur Ecclesia.

Hunc Vrsina domus genuit, quem Tuscia magnum

      Suscipit et summi principis instar habet.

Gloria Tuscorum, cleri decus et decor orbis,

20

      Alloquio placidus et sine felle virens.

Gloria Tuscorum, cleri decus et decor orbis,

      Alloquio placidus et sine felle virens.

Per Te Robertus Rex inclitus alta per orbem

      Regna domat, populos dissipat ipse feros.

25

Ipse tuis imbutus aquis iam plena fluenta

      Dirigit in populos, quos tua virga regit.

Nobilis hunc Priamo preponit sanguinis ortus;

      Rhetorici fontis pocula summa bibit,

Obsequio cuius Musarum gloria flexis

30

      Poplitibus paret regia serta novans.

Per Te natus ei dux magnus, gloria regni,

      Karolus invictus robora servat avi,

Et patris ingenium, patrui virtute refulgens

      Presulis excelsi clarus in orbe nitet,

35

Iustitia renitens et servantissimus equi,

      Regius aspectu. Tuscia, gaude tuo

Principe, cui placidam iam nunc intexe coronam,

      Qui te collustrans creditur orbis honor.

Per Te vita, decus, sapientia, gloria, laudes

40

      Assurgunt homini, quem tua norma facit.

Singula cum veniant cur, clementissime rector,

      Tempora longa secas et teris omne decus?

Corpora magna virum viridi subposita sorti

      Conspexi mortis vincla subire gravis

45

Multaque preterea fulgentia membra decore

      Mesta sub obscura petra recondit humo.

Ora beata quidem, dulci modulamine compta,

      Clausa iacent gelido qualificata modo.

Omnia surda manent, oculus non erigit arcus,

50

      Non vacat officio lingua venusta suo.

Cur bona tanta teris, generis vetus emula magni,

      Et iuvenum turme quid tua preda ruunt?

Si te nulla movet lacrimarum copia diram,

      Impia, non dubites perdere cuncta solo?

55

Ethera distinctum terramque ignemque lacusque

      Rursus in obscurum singula misce chaos;

Lucida compositi solvatur machina mundi.

      Namque potes placito subdere cuncta tuo.

Omnia cum tuleris subsannans ore maligno

60

      Desuper irridens, gaudia multa feres.

Gaudia multa feres, quia tantis cladibus orbem

      Implesti misera rusticitatis ope.

Sed Pater Omnipotens, nature si pius auctor

      Estat, adhuc frenis conteret ora suis.