Hildebertus Cenomanensis carmina minora 55 = misc. 71

Testo base di riferimento: A. B. Scott, 1969

Altre sezioni


De sancta Trinitate

 

Alpha et Ω, magne Deus,

Heli, heli, Deus meus,

Cuius virtus totum posse,

Cuius sensus totum nosse,

5

Cuius esse summum bonum,

Cuius opus quicquid bonum.

Super cuncta, subter cuncta,

Extra cuncta, intra cuncta.

Intra cuncta, nec inclusus,

10

Extra cuncta, nec exclusus;

Subter cuncta, nec substratus,

Super cuncta, nec elatus.

Super totus presidendo,

Subter totus sustinendo,

15

Extra totus complectendo,

Intra totus es implendo.

Intra nusquam coartaris,

Extra nusquam dilataris,

Subter nullo fatigaris,

20

Super nullo sustentaris.

Mundum movens non moveris;

Locum tenens non teneris;

Tempus mutans non mutaris;

Vaga firmans non vagaris.

25

Vis externa vel necesse

Non alternat tuum esse.

Heri nostrum, cras et pridem,

Semper tibi nunc et idem;

Tuum, Deus, hodiernum,

30

Indivisum, sempiternum.

In hoc totum previdisti,

Totum simul perfecisti,

Ad exemplar summe mentis,

Formam prestans elementis.

35

Nate, Patri coequalis,

Patri consubstantialis;

Patris splendor et figura,

Factor factus creatura;

Carnem nostram induisti,

40

Causam nostram suscepisti.

Sempiternus, temporalis,

Moriturus, immortalis,

Verus homo, verus Deus,

Impermixtus homo Deus.

45

Non conversus hic in carnem,

Nec minutus propter carnem;

Hic assumptus est in Deum,

Nec consumptus propter Deum.

Patri compar deitate,

50

Minor carnis veritate.

Deus pater tantum Dei

Virgo mater sed et Dei.

In tam nova ligatura

Sic utraque stat natura

55

Vt conservet quicquid erat,

Facta quiddam quod non erat.

Noster iste mediator,

Iste noster legislator,

Circumcisus, baptizatus,

60

Crucifixus, tumulatus,

Obdormivit et descendit,

Resurrexit et ascendit.

Sic ad celos elevatus,

Iudicabit iudicatus.

65

Paraclitus increatus,

Neque factus neque natus,

Patri consors Genitoque,

Sic procedit ab utroque,

Ne sit minor potestate,

70

Vel discretus qualitate.

Quanti illi, tantus iste;

Quales illi, talis iste.

Ex quo illi, extunc iste;

Quantum illi, tantum iste.

75

Pater alter, sed gignendo,

Natus alter, sed nascendo,

Flamen ab his procedendo;

Tres sunt unum subsistendo.

Quisque trium plenus Deus:

80

Non tros tamen di, sed Deus.

In hoc Deo, Deo vero,

Tres et unum assevero,

Dans usie unitatem,

Et personis trinitatem.

85

In personis nulla prior,

Nulla minor, nulla maior.

Vnaqueque semper ipsa,

Sic est constans atque fixa,

Vt nec in se varietur,

90

Nec in ullam transmutetur.

Hec est fides orthodoxa;

Non hic error sine noxa.

Sicut dico, sic et credo,

Nec in pravam partem cedo.

95

Inde venit, bone Deus,

Ne desperem, quamvis reus.

Reus mortis non despero,

Sed in morte vitam quero.

Quo te placem nil pretendo,

100

Nisi fidem quam defendo.

Fidem vides: hac imploro,

Leva fascem qua laboro.

Per hoc sacrum cataplasma,

Convalescat egrum plasma.

105

Extra portam iam delatum,

Iam fetentem, tumulatum,

Vitta ligat, lapis urget,

Sed si iubes, hic resurget.

Iube: lapis revolvetur;

110

Iube: vitta disrumpetur.

Exiturus nescit moras,

Postquam clamas "exi foras."

In hoc salo mea ratis

Infestatur a piratis.

115

Hinc assultus, inde fluctus;

Hinc et inde mors et luctus.

Sed tu, bone nauta, veni.

Preme ventos, mare leni.

Fac abscedant hi pirate;

120

Duc ad portum salva rate.

Infecunda mea ficus,

Canus ramus ramus siccus.

Incidetur, incendetur,

Si promulgas quod meretur.

125

Sed hoc anno dimittatur,

Stercoretur, fodiatur;

Quod si necdum respondebit,

Flens hec loquor, tunc ardebit.

Vetus hostis in me furit,

130

Aquis mersat, flammis urit.

Inde languens et afflictus

Tibi soli sum relictus.

Vt hic hostis evanescat,

Vt infirmus convalescat,

135

Tu virtutem ieiunandi

Des infirmo, des orandi.

Per hec duo, Christo teste,

Liberabor ab hae posto.

Ab hac peste solve mentem,

140

Fac devotum, penitentem.

Da timorem, quo proiecto,

De salute nil coniecto.

Da spem, fidem, caritatem,

Da discretam pietatem;

145

Da contemptum terrenorum,

Appetitum supernorum.

Totum, Deus, in te spero:

Deus, ex te totum quero.

Tu laus mea, meum bonum,

150

Mea cuncta tuum donum.

Tu solamen in labore,

Medicamen in languore;

Tu in luctu mea lyra,

Tu lenimen es in ira;

155

Tu in arto liberator,

Tu in lapsu relevator.

Metum prestas in provectu,

Spem conservas in defectu.

Si quis ledit, tu rependis,

160

Si minatur, tu defendis.

Quod est anceps tu dissolvis,

Quod tegendum tu involvis.

Tu intrare me non sinas

Infernales officinas,

165

Vbi meror, ubi metus,

Vbi fetor, ubi fletus;

Vbi probra deteguntur,

Vbi rei confunduntur;

Vbi tortor semper cedens,

170

Vbi vermis semper edens;

Vbi totum hoc perenne,

Quia perpes mors Gehenne.

Me receptet Syon illa,

Syon David urbs tranquilla;

175

Cuius faber auctor lucis,

Cuius porte lignum crucis;

Cuius claves lingua Petri,

Cuius cives semper leti;

Cuius muri lapis vivus,

180

Cuius custos rex festivus.

In hac urbe lux solemnis,

Ver eternum, pax perennis;

In hac odor implens celos,

In hac semper festum melos.

185

Non est ibi corruptela,

Non defectus, non querela;

Non minuti, non deformes:

Omnes Christo sunt conformes.

Vrbs celestis, urbs beata,

190

Supra petram collocata;

Vrbs in portu satis tuto,

De longinquo te saluto.

Te saluto, te suspiro,

Te affecto, te requiro.

195

Quantum tui gratulentur,

Quam festive conviventur,

Quis affectus eos stringat,

Aut que gemma muros pingat,

Quis calcedon, quis iacinctus,

200

Norunt illi qui sunt intus.

In plateis huius urbis,

Sociatus pius turbis,

Cum Moyse et Elia

Pium cantem alleluya.