Abissus vere multa

Iudicia deus tua

Eo plus formidanda

Quo magis sunt occulta

5

Et quo plus est ad illa

Quelibet vis infirma.

Virorum fortissimum

Nuntiatum per angelum

Nazareum inclitum

10

Israelis clipeum,

Cuius cor vel saxeum

Non fleat sic perditum?

Quem primo Dalida

Sacra cesarie

15

Hunc hostes postea

Privarunt lumine.

Exaustus viribus,

Orbatus oculis

Mole fit deditus

20

Athleta nobilis.

Clausus carcere

Oculorumque lumine

Iam privatus,

Quasi geminis

25

Ad molam sudans tenebris

Est oppressus;

Ludos martios

Plus exercere solitos

Frangit artus.

30

Hos cibario

Vix sustentans edulio

Iumentorum,

Quod et nimius

Labor hic et insolitus

35

Sumit rarum,

Crebris stimulis

Agitatur ab emulis

Vt iumentum.

Quid tu, Dalida,

40

Quid ad hec dicis impia,

Que fecisti?

Quenam munera

Per tanta tibi scelera

Conquisisti?

45

Nulli gratia

Per longa manet tempora

Proditori.

Renatis iam crinibus

Reparatis viribus,

50

Temulentis hostibus

Lusurus inducitur,

Vt morte doloribus

Finem ponat omnibus.

A iocis ad seria

55

Fertur mens diu concita;

Tam leva quam dextera

Columpnis applicita

Hostium et propria

Miscet dolor funera.

60

O semper fortium

Ruinam maximam

Et in exitium

Creatam feminam!

Hec patrem omnium

65

Deiecit protinus

Et mortis poculum

Propinat omnibus.

David sanctior,

Salomone prudentior

70

Quis putetur?

At quis impius

Magis per hanc vel fatuus

Repperitur?

Quis ex fortibus

75

Non ut Sanson fortissimus

Enervatur?

Adam nobile

Divine plasma dextere

Mox hec stravit,

80

Quam in proprium

Acceperat auxilium

Hostem sensit;

Ex tunc femina

Virorum tela maxima

85

Fabricavit.

Sinum aspidi

Vel igni prius aperi,

Quisquis sapis,

Quam femineis

90

Te committam illecebris,

Nisi malis

Ad exitium

Properare certissimum

Cum predictis.