Primus ab Ytalia post patris fata relegat
Brutum. Nubit ei regalis uirgo. Dianam
Consulit. Inuadit Mauros. Corineum sibi iungit.
Post maris et terre diuersa pericula uincit
5
Pictauos. Turonim sibi construit. Albion intrat
Gaudet, sacrificat, discurrit per loca. Nomen
Immutat terre. Sociis assignat habendas
Pro meritis sortes. Vrbes, castella, deorum
Templa facit. Statuit leges et semina spargi
10
Precipit in terra. Tutos iubet esse colonos.
Caliope referas, ut te referente renarrem,
Vnde genus Britonum, que nominis huius origo,
Vnde suos habuit generosa Britannia reges,
Quis fuit Arturus, que gesta, quis exitus eius,
15
Qualiter amisit infelix nacio regnum.
Hiis presul Venetensis opem conatibus addat,
Qui, si post sacre scripture seria ludi
Presentis cursum uacuus spectauerit et si
Theumaque propositum consertaque uerba poete
20
Auctorisque stilum laudauerit, omne timoris
Excussum cedet nostro de pectore frigus.
At si ridiculum uel inutile uiderit, igni
Supponat totum uel lima tollat abusum.
Brutus, ab Enea quartus, casu patricida
25
Exulat. Ytaliam fugiens Lacedemona querit.
Pandrasus est ibi rex; sub quo captiua tenetur
Progenies Heleni, quem cum multis Frigiorum
Post cineres Troie, post diruta menia secum
Adduxit Pyrrus mortemque parentis in illos
30
Vlciscens captos glebe seruire coegit.
Interea numerus seruorum crescit in ipsa
Anxietate iugi iugique labore. Sed ecce
Brutus adest, sapiens, formosus, fortis et audax.
Quem reges, quem turba ducum, quem femina, quem uir
35
Quem diues, quem pauper amant: placet omnibus. Eius
Audita fama gaudet captiua caterua.
Plebs igitur Troiana uirum de sanguine cretum
Dardanio flexis genibus lacrimisque profusis,
Passibus aggrediens timidis, sic orsa profatur:
40
"Dedecet ingenuos sub iniquo principe uitam
Ducere degenerem. Pudet, ha pudet, esse tot annis
Sub domino dominos. Serui sumus et generosi.
Dum nos seruimus, partim seruire uideris,
Cum sis pars nostri; nostri miserere tuique.
45
Nam potes - et debes - nostros dissoluere nexus.
Grecia, nunc uictrix, reddet tibi uicta tributum
Auxilio nostro. Fortes sumus et legione
Maiores numero preter sexum muliebrem
Et pueros. Nostre casus ulciscere Troie.
50
Esto dux noster; uincemus te duce regem
Grecorum. Grecos credas tibi terga daturos.
Nec status hic faciet seruilis condicionis
Nos pauidos, memores antique nobilitatis.
Nos labor assiduus duros armisque ferendis
55
Aptos, delicie Danaos et pax diuturna
Efficiunt molles. Hec pugna uidebitur impar:
Cedentes Danaos cedemus; uulnera Grecis
In tergo dabimus; uultus ostendere numquam
Audebunt nobis fugientque; fugabimus et nos.
60
Adde quod Assaracus, Troiana matre creatus,
Patre tamen Greco, tria munitissima castra,
Que sibi legauit moriens genitor, tenet. Illi
Hec auferre parat eius frater quia non est
Legitime natus. Rex Pandrasus auxiliatur
65
Assaraci fratri. Tibi uult hec opida sponte
Tradere seque simul. Hec et nos suscipe. Greci,
Qui nunc sunt domini, fient te uindice serui."
Brutus, ut attendit gemitus fletusque suorum,
Frendit et assumit uires et concipit in se
70
Ingentes animos. Victos seruire Pelasgos
Iam sibi mente uidet; curru uictore superbus
Iam uehitur; sibi se sublimior esse uidetur.
Annuit ergo suis. Dux erigitur. Tria munit
Castra relicta sibi. Petit Assaracus nemorosa
75
Cum multa turba sexus utriusque suorum.
Dux igitur regi Grecorum talia scribit:
"Pandrase rex Danaum, Brutus dux Dardaniorum
Hec ego mitto tibi premissa uerba salute.
Turpe reor regem regum de semine natos
80
Supposuisse iugo. Quare Troiana iuuentus,
Quam male tractasti, penitus tua iura resignans
Saltus et nemorum tenet abdita more ferarum;
Herbis et crudis potius uult carnibus uti
Quam male diuiciis honerata subesse tyranno.
85
Elige quod malis, quod sit magis utile: uel tu
Permittas Frigios nemus et saltus habitantes
Libertate frui uel eos patiaris abire."
Pandrasus est ob uerba ducis turbatus; et ultra
Quam regem deceat, nimie non imperat ire.
90
Conuocat ergo suos proceres secumque citato
Cursu ducit eos ut Troas precipitato
Turbine correptos ad uincla relicta reducat.
Perpendens acies Sparatinum preterituras,
Sub precedentis tetra caligine noctis
95
Ignaris Grecis Brutus se claudit in illo
Cum ter mille uiris ad bella gerenda paratis.
Postera lux oritur; dux regem pretereuntem
Cernit et inuadit, incautum cautus, inermem
Armatus. Danay fugiunt Troesque sequuntur.
100
Nunc huc, nunc illuc et quo suus impetus illos
Ducit, diffugiunt; perimuntur non perimentes;
Ceduntur gladiis; moriuntur more bidentum.
Ad ripam rapidi fugiunt Achelonis; in illo
Ne pereant gladiis pereunt rapientibus undis.
105
Libertate frui sic gaudent agmina Bruti.
Antigonus regis frater fugientibus inquit:
"Quis furor, o socii, uitam finire sub undis?
Stemus et obstemus; lapides iactemus in hostes;
Telaque mittamus; nec sic moriamur inulti."
110
Sic faciunt nec proficiunt; ceduntur inermes.
Antigonus capitur et concors par Anacletus.
Vix rex cum paucis hostiles effugit enses.
At Brutus uictor Sparatini menia munit
Et nemorosa petit, ubi gens Troiana moratur.
115
Antigonum sociumque suum post terga ligatis
Adducit manibus et eos includit in antris.
Rex uero ob propriamque fugam stragemque suorum
Et captum fratrem nimio merore mouetur.
Illa nocte tamen dispersas colligit alas
120
Vt ueniente die castrum, spe ductus inani,
Obsideat capiatque ducem fratremque ligatum
Liberet, et referat uicto uictore trophea.
Astra fugante die festinant undique Greci
Cingere castellum. Lituis clangentibus echo
125
Ex equo reboat; colles mugire uidentur.
Incutitur terror reprobis; audacia crescit
Fortibus. Emissis telis obnubitur aer.
Inmensam fabricant molem testudinis. Illam
Implent militibus ut tali tegmine tuti
130
Dilapident murum. Sed Troes sulphur et ignes
Deiciunt in eam; molem rapit ignis et ipsos
Dilapidatores. Greci cassumque laborem
Et comitum mortem merent; sed meror eorum
Leticiam generat clausis. At panis egestas
135
Desperare facit illos. Legatus eorum
Mittitur ad Brutum, qui nunciat ut mora nulla
Illum detineat quin ipsis auxilietur.
Hiis dux auditis, quia tot tantasque phalanges
Non habet ut contra regem committere martem
140
Campestrem ualeat, hostes inuadere nocte
Proponit caute; sed ad hoc opus est alicuius
Auxilio Greci. Vocat ergo dux Anacletum.
Cum quo fedus init pacis fideique cathena
Se simul astringunt. Post oscula mutua Bruti
145
Consilio fretus ad regis castra latenter
Nocte fere media properat uigilesque salutat.
Quis sit et unde rogant. "Ego sum carissimus," inquit,
"Antigoni socius; uenio de carcere Bruti.
Antigonum socium mecum de carcere duxi.
150
Sed quia compedibus grauis est, hucusque uenire
Non potuit; tectum nemorosa in ualle reliqui."
Agnoscunt uigiles Anacletum; creditur illi.
Ad uallem ueniunt. Dux est absconditus illic
Et Troiana cohors. Presens nox non sinit ultra
155
Vt uigilent illi, properata cede perempti.
Post mortem uigilum dux tendit ad obsidionem;
Compescuntque pedum strepitus et murmura uocum.
Ille suos cuneos sapienter diuidit in tres
Turmas, cuique suam partem dans aggrediendam.
160
Edicens inhibet ne degrassentur in hostes
Donec, cum fuerit regis tentoria nactus,
Det sonitum lituo. Troes se le<n>iter infra
Castra gerunt. Brutus tentoria regis adeptus
Optatum sociis signum facit. Excitat illos
165
Ensis, quos cogit sompno dormire perenni.
Nemo suo parcit gladio. Fas omne nefasque,
Cuncta licent ensi. Manus huic, pes ceditur illi.
Sanguinis unda ruit; quos strauit uulneris ictus,
Hos cruor extinguit et sic leto geminato
170
Exalant animas. Alios gemitus morientum
Excitat a sompno; mentes stupor eripit illis;
Dum fugiunt alios, alios labuntur in hostes.
Nusquam deest hostis, nusquam perimensque cadensque.
Frustra sepe secant in frusta cadauera; mortem
175
Ictibus inuitant repetitis, que uenit ultro.
Inclusi, quos rex obsederat, ocius aura
Se simul excludunt. Stragem, que magna uidetur,
Maiorem faciunt. Minus hic reputatur iniquus
Interfectorum qui plures reddit aceruos.
180
Hunc, si quis gladios euaserat, obruit amnis.
At Brutus regem seruat, quem uiuere mauult
Quam perimi gladio; processu temporis illum,
Qui nunc est hostis, fieri sibi credit amicum.
Lucifero retegente diem nocturna ruina
185
Magna patet. Brutus interne gaudia mentis
Vix recipit. Gazas Grecorum precipit eque
Distribui sociis; sua porcio cuique uidetur
Iusta. Iubet tumulis spoliata cadauera tradi.
Hiis actis multo castellum milite munit
190
Et repetit nemorum cum capto rege latebras.
Maiores natu dux conuocat et quid agendum
Sit de rege rogat. Pars est que iudicat illum
Esse reum mortis. Dicit pars altera: "Partem
Regni rex aliquam nobis assignet habendam."
195
Tercia pars censet magis utile posse reuerti
In patriam; causas pars inuenit omnis honestas.
Diuersis diuersa placent, cum nobilis astat
Membricius sociisque suis dubitantibus inquit:
"Quis uestrum nisi mentis inops habitaret in uno
200
Regno cum Grecis? Nullo morientur in euo
Hesterne noctis preconia, tristia Grecis,
Dulcia Troianis: ex hoc contentio surget
Inter nos et eos nec eis obsistere multis
Sufficimus pauci; quociens miseranda suorum
205
Fata patrum recolent, tociens seuire parabunt
In sibi suspectam sobolem; nec finis eorum
Rancori dabitur donec plenaria fiet
Vlcio de nostris et cedes cede luatur.
Sanius est igitur quod maior filia regis
210
Innogenta duci coniunx a rege petatur.
Conferet argentum nobis et conferet aurum
Innumerasque rates et cetera congrua classi.
Inde manu forti terram queremus habendam."
Omnibus ista placet sentencia. Pandrasus illam
215
Approbat; Innogenta duci conceditur uxor;
Naues ter centum uinginti quatuor, auro,
Argento, uino, farris speciebus honuste
Presentantur eis et cetera commoda nautis.
Omnibus hiis sumptis rex est a carcere liber.
220
Ascendunt naues et dant sua lintea uentis.
At noua nupta sui ducis inter brachia summa
Stans in pupe, suam patriam carosque parentes
Destituens, spectat terras (et Pandrasus equor).
"Me miseram, quid id est? Pater, o pater, auferor." inquit,
225
"Efferor, ut dicam ueracius. Est michi latum
Pro tumulo pelagus; Syrtes michi fata minantur;
Predulci me uoce uocant Syrenes; edendam
Scilla suis canibus promittit ferre frequenter.
Exequias uiue, si recte uita uocari
230
Talis uita potest que peior morte uidetur,
Exequias uobis facio; sum mortua uobis,
Vosque michi. Lugens nubo; dotata maritor
Exilio uitaue breui. Cur matris in aluo
Non perii? Pereo monstris seruata marinis."
235
Sic fatur; sed uocis iter singultus et orte
Impediunt lacrime, mens effugit et color oris.
Vires destituunt corpus; conlabitur amens
Coniugis in gremio. Nec uerba minancia dicit
Nec demulcet eam Brutus nec basia nectit
240
Donec post lacrimas et sompnum nouerit egram
Tractandam melius et uerbis dulcibus aptam.
Interea classis uento deducta secundo
Post maris ingressum transacta luce secunda
Applicat ad terram quam circuit undique pontus.
245
Est nomen terre Loegencia, gentibus olim,
Nunc habitata feris. Armatos destinat illuc
Brutus ut explorent si gens habitaret in illa.
Nulla uident hominum uestigia; sola ferarum
Signa patent. Passim discurrunt; denique muros
250
Inueniunt urbis quam deleuere pyrate.
Conspiciunt in ea delubra uetusta Diane,
(Credere si fas est) ubi dat responsa petenti.
Hiis uisis discedunt inde ferasque ferentes
Diuersi generis redeunt ad litus honusti.
255
Visa duci referunt. Dux cum senioribus urbem
Et delubra petit. Gerio comitatur euntes,
Doctus in augurio. Vestitus sindone Brutus
More suo niueis cingit sua timpora uittis.
Edis in ingressu tres aras construit: unam
260
Mercurio, mediamque Ioui, dextramque Diane.
Sacrificat bouis exta Ioui, cerueque Diane,
Mercurioque canis; tribus hiis tria numina placat.
Et noua uota facit et uerba precantia dicit.
Ante dee statuam stans tollit ad ethera uultum
265
Et plenum uino mixto cum sanguine cerue
In dextra cratera tenens hec uerba profatur:
"Diua triplex, cui sunt Proserpina, Luna, Diana,
Nomina, claustra Stigis penetras, preclara refulges
In celo, iaculo nemorum grassaris in apros.
270
Presens, preteritum circumspicis atque futurum:
Dic dea que michi sit tellus habitanda meisque.
Illic templa tibi statuam, te semper habebo
Pre cunctis gratam, pre cunctis te uenerabor."
Hiis nouies dictis Triuie ter circuit aram
275
Quodque tenet dextra uinum diffundit in ignes.
Iamque super pellem cerue iacet. Eripit illum
Dulcis sompnus et - est tempus quasi tercia noctis
Hora - uenire deam uisum est ac talia fari:
"Brute, sub occasu solis trans Gallica regna
280
Insula uasta iacet habitata gigantibus olim,
Nunc deserta quidem, quas ducis gentibus apta.
Huic terre tua iura dabis, te rege regetur.
Regnabit post te tua proles; exiet inde
Illustris toto rex qui regnabit in orbe."
285
Excitat a sompno quam uidit uisio Brutum.
Miratur uisis dubitansque retractat apud se
An uerus sompnus fuerat uel uisio uera.
Cuncta suis narrat sociis ex ordine. Gaudent
Auditis socii; surgunt repetuntque carinas.
290
Carbasa dant uentis. Decies tribus alta diebus
Equora classis arat. Demum patet Affrica nautis.
Inde Salinarum petitur lacus; inde secatur
Inter Rusicadam Zareamque fretum. Sed ibidem
Insurgunt in eos nimia feritate pirate.
295
Quos tamen Hectorei superant; ditantur eorum
Diuiciis, abeunt, Malueque fluenta relinquunt.
Ad Mauros ueniunt; illic potusque cibique
Defectus cogit illos inuadere Mauros.
Deuastant totam patriam. Discedit honusta
300
Classis; ad Herculeas tendit festiua Columpnas.
Vix ea Syrenes euadens intrat in equor
Tirrenum. Troes illic prope litora plures
Inueniunt Troas habitantes, Duxerat illuc
Antenor secum fugiens incendia Troie
305
Innumeros de gente sua; qui tempus ad istud
Creuerunt numero. Corineus dux presidet illis.
Cui sensu, forma, uel uiribus equiperari
Nemo potest; si quem manibus tenet ille gygantem,
Ac si cum puero contendat, suffocat illum.
310
Hunc habuit Brutus semper, dum uixit, in omni
Conflictu socium. Patrie commercia lingue
Hos et eos audita iuuant et gentis origo;
Sese conciues seseque fatentur amicos.
Litoribus domibusque suis ortisque relictis
315
Dux cum gente sua Brutum comitatur euntem.
Inde per inmensum mare currens Troica classis
Intrat in os Ligeris, per quod descendit in equor.
Noctibus hic septem remanent totidemque diebus.
A dextris iacet hiis Aquitania. Rex regit illam
320
Gofforius Pictus, a quo Pictauia dicta est.
Aduentus ergo causas alienigenarum
Rex iubet inquiri: pacem bellumue requirant.
Regis legatis Corineus dux obuiat, apros
Insectans aliasque feras in montibus altis.
325
Missorum primus Hymbertus nomine clamat:
"O stolidi miserique uiri mortique propinqui,
Que uos in saltus regis dementia duxit?
Numquid non constat uobis in saltibus istis
Venari uetitum sine mandato speciali
330
Regis?" Ad hoc placide dux excipiens ait illi:
"Lex ueterum commune facit genus omne ferarum;
Sic hic nulla tuo facta est iniuria regi."
Hymbertus replicat utens pro lege sagitta,
Que penetrasset eum nisi se flexisset ab ictu.
335
Dux triplicans concludit ei non lege; sed arcu,
Quem tenet in dextra, frangit caput eius eumque
Destinat ad Stigios. Hymberti fata uidentes
Diffugiunt comites et narrant omnia regi.
Rex stupet audita famuli nece. Conuocat ergo
340
Miliciam regni. Ligeris petit hostia, mortem
Hymberti cupiens ulcisci cede nocentum.
Brutus ut aduentum regis prope nouit adesse,
In bene munitis pueros simul et mulieres
Nauibus includit et secum ducit in hostes
345
Electos de gente sua. Certamine iuncto
Inter Pictauos et Troas regnat Erinis.
Aggreditur Brutus Pictum Pictusque resistit.
Ceditur et cedit pars utraque; cedere parti
Altera pars nescit, donec torrentis adinstar
350
Qui de monte cadit, horrendo turbine mentis
Irate ductus, sua ducens agmina secum,
In dextro cornu Corineus certaminis intrat.
Vt lupus inter oues rapit has et dissipat illas,
Vtque leo sedare uolens ieiunia uisum
355
Fertur in armentum: sic dux se mittit in hostes.
Hostibus in mediis frendens quemcumque bipenni
Quam tenet assequitur, diuisum in tartara trudit.
Miratur Brutus, socii mirantur et hostes
Vnum posse uirum tot milia tradere morti.
360
Dant hostes sua terga fuge; fugat hic fugientes.
"Proh pudor! Ignaui, quo uos timor eripit?" inquit,
"Quo fuga uos retrahit? Stantes contendite mecum.
Vos tamen excuso uestrumque minoro pudorem;
Nam mea uos terret uirtus, que sepe gigantes
365
Tirrenos domuit, quos ternos atque quaternos
Ad Stiga direxit." Comes hec ad uerba Suhardus
Stans cum militibus ter centum milibus ipsum
Impetit ense ducem. Comitis dux suscipit ictum
In clipeo, securus eo, tollensque bipennem
370
Aggreditur comitem; cuius galeamque caputque
Et totum corpus medium secat. Hinc reliquorum
Corruit in turbam. Callis qui ducit ad Orcum,
Quamuis sit latus, strictus tamen esse uidetur
Hiis quos occidit Corineus; qui solus in omnes
375
Currit et incurrit exercitus omnis in unum.
Brutus ut hec uidit, partem festinat in illam.
Tunc ingens oritur clamor, tunc magnus ad astra
It fragor armorum, tunc indicat utraque turba
Quid queat. Alta ruit diffusi sanguinis unda.
380
Ignoratur cui parti uictoria cedat,
Sed tandem sua terga fuge prebent Aquitani.
Rex uix euadens cedem cum parte suorum
Gallica regna petit ut ibi notos et amicos
Postulet auxilium. Bis sex tunc temporis illic
385
Regnabant reges, sine murmure regna regentes
Quisque suum. Regem reges uenerantur et omnes
Eius in auxilium deuota mente feruntur.
At Brutus socios spoliis condonat adeptis.
Inde cito cursu regionem uastat eandem.
390
Depopulatur agros, uillas incendit et urbes.
Plebs cum ciue cadit; perit omnis sexus et etas
Et genus et species preter uolucresque ferasque
Et si quam sibi uim mater natura reseruat.
Totius regni ferrum dominatur et ignis.
395
Effodiuntur opes; animalia, farra feruntur
Ad naues. Brutus post hec incendia castra
Est sua metatus illic ubi dicitur esse
Nobilis urbs Turonis. Fossatis circuit illa,
Vt, nisi Gofforii regumque resistere possit
400
Impetui, quos cum turmis prope constat adesse,
Se defendat ibi, ualli munimine tutus.
Gofforius noua castra uidens, "Proh Iupiter!" inquit,
"Quis deus exulibus nostris ostendit in horis
Condere castellum? Satrape, prosternite uallum;
405
Ducite semimares aut cesos tradite morti."
Armantur Galli uelociter, arma capescunt
Troiani cicius; pars utraque tendit ad illum
Conflictus campum. Sua spes utrique triumphum
Promittit parti, sed non manet exitus idem
410
Omnes. In Gallos concurrunt agmina Bruti,
Incurrunt in eum Galli. Victoria nescit
Cui parti faueat, dum Mars sua tela ministrat.
In primo belli conflictu Troica turba
Preualet agminibus regis; duo milia morti
415
Gallorum data sunt. Crescunt tamen agmina regis,
Decrescunt Troes, quamuis maiore prematur
Gallica clade cohors et Troica turba minore.
Regis in auxilium concurrunt undique Galli;
Quod dux prospiciens socios in castra reducit.
420
Incurrunt in eos toto conamine Galli.
Se bene defendunt infra munimina ualli
Dardanii iuuenes, lapides et preuia mortis
Spicula mittentes in eos et mille sagittas.
In nemus adducens secum tria milia Troum
425
Exit de castris Corineus de nocte latenter.
At Brutus, cum iam cepit clarere diei
Aurea lux, reserat firmata repagula ualli.
Egrediens Troiana cohors se mittit in hostes.
Insurgunt in eam Galli: Mars morsque propinquant.
430
Spicula mille uolant, obnubunt mille sagitte
Aera, mille simul haste franguntur utrinque;
Mille cadunt proceres, sternuntur mille clientes.
Occiditur Turnus, de cuius nomine clarum
Nomen habet Turonis; quo nec formosior alter
435
Vel probitate prior uel Bruto carior istud
Venerat ad bellum preter mirabile corpus
Inuicti Corinei, qui, quanto Lucifer astra
Et sol Luciferum, tanto supereminet omnes.
Dum dubitat Mauors cui parti pareat impar,
440
Apparet Corineus. Gallos nil tale timentes
Occupat a tergo; sternit sternuntque cohortes,
Que comitantur eum, Gallos in terga, gerentes
In Brutum uultus. Illis audacia crescit
Qui stant cum Bruto. Galli nec retro nec ante
445
Cede carent. Cedunt; cedentes Troica cedit
Ense cohors nec cessat eos diuersa petentes
Vsque sequi donec Bruto uictoria cedit.
Dux igitur quamuis feliciter accidit illi,
Corde tamen teritur quoniam decrescere Troas,
450
Augeri semper Gallos uidet. Eligit ergo
Vtiliusque putat extranea regna relinqui
Promissamque sibi terram per lata requiri
Equora. Troianis placet hec sententia. Naues
Confestim repetunt et eas ingentibus implent
455
Diuiciis. Ventis dant lintea. Terra petita
Quinta deinde die Frigiis patet; in Totonesi
Litore constituunt; infigitur anchora terre.
Omnes exsultant, omnes loca grata salutant.
Grates dant Triuie. De nauibus egrediuntur.
460
Terra uiris nemorosa placet; piscosa fluenta
Cernere delectat. Tunc temporis Albion huic
Nomen erat terre: nunc dicta Britannia Maior.
Illustrant faciem terre sed nulla uirorum
Facta uident nullosque uiros, nisi forte gigantes
465
Paucos, qui fugiunt illos adeuntque cauernas.
Inde nouus regnum sociis rex diuidit eque,
Cuique suam tribuens sortem. Castella domosque
Edificant. Miratur humus se uomere lesam,
Semine se grauidam, se fetam germine, messe
470
Se canam subito. Tamen est in tempore paruo
Dedita culture, quasi sic ab origine mundi
Culta foret. Nomen populi terreque nouatur;
A Bruto Britones dicuntur siue Britanni
Nomine corrupto. Corineo concedit habendam
475
Cornubiam nomenque suum sortitur ab illo.
Plaga duci placet hec quoniam prouincia nulla
De cunctis aliis tot habet quot et illa gigantes.
Inter quos unus, cuius nomen Geomagus,
Horridus est fortisque gygas, bis sex cubitorum
480
Corpore; si quercum semel excutit, obruit illam.
Ille ducem sociosque ducis diis sacrificantes
Inuadit; comitatur eum fera turba gygantum
Vinginti. Cedunt crudeli cede Britannos.
Vndique concurrunt Britones subiteque gygantes
485
Omnes dant morti preter solum Geomagum;
Quem sibi seruari Corineus iubet ut probet eius
Vires luctando. Mirabile prouocat ipse
Ad luctam monstrum. Lucte certamen uterque
Letus adit. Nacti circum certaminis astant,
490
Hinc dux, inde gygas. Collidunt pectore pectus,
Frontem fronte; sibi circumdant brachia; nect<u>nt
Sese. Conatur hic illum sternere; nullus
Excedit, nullus cedit; par cum pare certe
Certat in incertum. Crebris afflatibus oris
495
Et nimio sudore probant non posse duellum
Stare diu; nec <constat adhuc uter> obruat utrum.
Nec mora constrictus tota uirtute gygantis
Tres costas Corineus sibi frangi percipit, unam
In leuo dextroque duas. Succenditur ira;
500
Inde suas uires reuocat tollitque gygantem
In collo rupisque petit sublime cacumen.
Excutit inde gygen et in altum proicit equor;
Qui preceps in frusta cadit. Memorabile nomen
Seruat adhuc rupis Geomagi precipitati.