Quando tellus renovatur

In aprilis tempore

Lacrimarum pane satur

Sedebam sub arbore;

5

Ibi corpus refovebam

Spoliatum robore,

Sed in mente mea flebam

Manens sine Nestore.

Dum hac cruce cruciarer,

10

Repellens accidiam

Vt me solum consolarer

Assunsi materiam.

Deus ori det virtutem

Ponatque custodiam,

15

Vt lectoris ad salutem

Opus hoc perficiam. Amen.

Rex insignis et famosus

Erat in Yspania,

Cunctis bonis copiosus,

20

Magna pollens gloria.

Sed quum mundum interfecit

Serpentis invidia,

In cor huius telum iecit

Incendens precordia.

25

Totus sue rex ardebat

In amore filie,

Nec iam color apparebat

In amantis facie:

Foris corpus egrotabat

30

Tenuatum macie,

Quod mens intus vigilabat

Rei tam nefarie.

Sed quid moror? Excecatur

Et potitur virgine,

35

Cuius alvus inpregnatur

Inmundo genimine.

Hoc ut pater intuetur,

Privatus solamine,

Timens ne diffamaretur

40

Pro tam turpi crimine,

Mentem suam rex dolebat,

Horum memor scelerum,

Quod singultus emittebat,

Inculcans "me miserum!"

45

Contra natam cogitavit

Grande nefas iterum,

Nam per partum imperavit

Absorberi puerum.

Tamen nato suo mater

50

Natura compatitur,

Que quod sibi dedit pater

Mandatum transgreditur.

Iussu suo purpuratus

In vase reponitur

55

...