EPITAPHIVS PETRI ABAILARDI

Non obiens obiit Petrus Abailardus et idem

      Fit cinis in tumulo, vivit et in populo.

Est homo vel non est, dum viveret arte probabat,

      Mors in fine sibi non homo iure probat;

5

Ergo necessarium generaleque fecit ei mors

      Nunc vivat, hoc domino dante, monastica sors;

Silvicole talem non dilexere sodalem

      Sed Cluniacus ei meta fuit fidei;

Muta fit omnis, eo defuncto, philosofia,

10

      Logica conticuit, musica fit vidua,

Magnificet claris hunc laudibus ala scolaris,

      Et quicumque pium laudat amat studium;

Non voret ergo lacus, cui testis adest Cluniacus,

      Sed precibus fratrum non timeat baratrum.