Peregrini venerantes loca sancta

Adierunt prece papam reverenter.

Humiles tum pavimento cecidere

Benedici cupientes ab eodem patre summo.

5

Preciosis sibi donis placuerunt,

Quod ab illo cupiebant, retulerunt

Et id omni studio servicioque

Petierunt, sacra quo pignora dona mereantur.

Magis instans sibi dampnum dolet ille,

10

Queritur, quod regio sit populata

Nec ab urbis procul absit dominatu

Ferus hostis, nisi tutor Deus assit properanter.

Proceres referebant generosi

Memorantes vetus hoc veridicumque.

15

"Nimis", aiunt, "residet qui lare deses,

Inimicos tolerabit venientes, nichil obstans."

Stupet heros cito reddi racionem,

Quod inermes ibi cives titubarent

Et iners gens foret, hosti vigor ingens.

20

Videt alte probitatis nitidum par et herile,

Homines, qui cor Achillis referebant,

Metuendis faciebus reverendi;

Habitudo gravis illis stabilisque

Vigor et mens satis acris dat Vlixem sapientem.

25

Rogat ipsos prece blanda pater isdem

Ad honorem Deitatis dare dextram,

Ob amorem quoque Petri specialem

Super hostes aliquod ferre iuvamen sibi tandem,

Nec eis, quicquid ob hanc rem voluissent,

30

Precii quemlibet amplum retinendum,

Sibi posthac nichil umquam, quod agendum

Ab ea sede petissent, penitus iure negandum.

Hilares hinc proceres tunc abierunt

Et ad urbis regionisque potentes

35

Patrie consilium rite tuende

Tribuerunt peregrini patriotis spoliatis.

Sociis Teutonicis conglomeratis

Comitantur proceres agmina primi.

Aquilas Romuleas Noricus ensis

40

Regit ac ducit in omnes penetratorius hostes.

Quod et olim scierat Iulius ingens,

Neque primum subigendis metuens his

Populis obvia Rome sibi bella,

Nec adeptis dubitans exsuperare simul orbem.