Vrbs preclara patet, quam digne Iulius aptet

Cesar, iuvamen ut foret

Aut obex omni rebus dubiis regioni,

Cui nomen est Iuvavium.

5

Huic olim digno voluit clarescere signo

Quirinus in Deo potens.

Hinc delegatum tradunt sine lumine natum

Ad martyris domum pii,

Illeque ieiunus lucis perquirere munus

10

Fideliter devoverat.

Iam ripas Eni fluvii transgressus ameni

Ibat vias per invias;

Nunc celos scandens, nunc vallibus infera tangens

Deserta permeaverat.

15

Ductor matura monet hunc, ut prandeat, hora.

Voti memor se continet.

Post modicum rursus non se procedere prorsus

Ait comes, ni prandeat.

Perstitit immoti fortis custodia voti,

20

Nec audit improbum ducem.

Ille relinquebat miserum villamque petebat

Esum sibi querens ibi.

At desolatus miseros levat iste precatus,

Dei rogans clementiam,

25

Quo testis digni merito mediante Quirini

Ei daret solacium,

Vt bona, que sperat, directo tramite querat.

Postquam fide perorat hec,

Propicium numen dat eum sentiscere lumen,

30

Necdum tamen plenarie,

Sed peragrandarum noscendo calle viarum

Ducis vicem prebens sibi.

Dum pervenisset supplex et procubuisset

Fundens preces ad martyrem,

35

Clarius agnovit lumen tenebrasque removit.

Ovans revertitur domum,

Enarrans cunctis preconia digna salutis

Sibi date per martyrem.