Metellus Quirinalia 29

Testo base di riferimento: P. C. Jacobsen, 1965

Altre sezioni


Iacebat urbe captus

Miles gravis catenis,

In carcerem retrusus

Bogisque strictus artis.

5

Erat triumphalis nox,

Que martyrem peregit

Celo beans Quirinum.

Captivus hoc sciebat

Et anxius petebat

10

Dari sibi levamen.

Obdormit inde tractans.

Videt virum decorum,

Qui sic eum compellat:

"Si deferes catenas

15

Istas meo sepulchro,

Te vinculis resolvam."

Votum libens agebat

Adhuc sopore pressus

Et mox pedi soluta

20

Catena pendet uno.

Quies remota cessit

Timorque cogitantem

Subit, foris custodes

Qua permearet arte.

25

Victus sopore rursus

Videt virum priorem,

Qui precipit fidendum,

"Inante perge!" dicens.

Mollis quies abibat.

30

Surgens manu bogam fert,

Qua pes tenetur unus.

Fores adit patentes.

Qui stans in his videbat

Perplurimos custodes

35

In arma preparatos,

Nec audet egredi iam.

Vbi morans videt se

Repente trans custodes

Situm Deo iuvante

40

Mireque transferente.

Portas petebat urbis.

Ille licet serate

Receperant fugacem;

Adusque fossas ibat,

45

Que muniere castrum,

Et demorantur illum

Ablata ligna pontis

Propter fugam vetandam.

Per arbores traiectas

50

Transit tamen fossata.

Tunc primitus catenis

Pes alter est solutus.

Liber ferenda dorso

Reiecit ille vincla,

55

Currens gradu citato

Vt damma rete vitans

Custodibus soporem

Vincentibus reprensus

Abisse querebatur

60

Canum fugax odore.

Videbat insequentes,

Invisus illis ipse.

Canes et propinqui

Refugerant prodendum.

65

Ad flumen hec sequela

Pervenit amputanda;

Sequens enim decursum

Fraudat canes odore.

Sic odientibus se

70

Ereptus expetebat

Sedem piam Quirini,

Graves gerens catenas.

In se peracta narrat

Divina dona mira

75

Laudemque martyri dans

Bogas refert ad aram.