Robertus Partes carmina 4

Testo base di riferimento: H. Cornog, 1937

Altre sezioni


Hortamenta, preces, precepta, secutus amici

      Fratris heri, seruus, frater, amicus ego

Curaui parere tibi dulcissime frater.

      Quod sum, quod possum, quod scio, scito tuam.

5

Scis, nec id est mirum, quod restituo tibi totum

      Si totum partes partibus esse potest.

Rectius ad Partes, Partes dixisse uiderer

      Quippe sumus Partes nomine, carne pares

Moribus, etate, factis. Hac de paritate

10

      Maxima disparitas nascitur; ecce patet.

Quid repetam nota? Nouit qui nouit utrumque

      Verum, res loquitur, res docet, ipsa probat.

Ludo sed tecum de nostro nomine, frater;

      Partes, sed totum tu michi sumque tibi

15

Ambo non ambe partes sumus, at melior tu.

      Quid? pars? sed partes parsque sed absque pare.

Sum partes et ego sed qualiscumque, sed huius

      Partis uel partes indigus huius ope.

Ergo tu partes dulcissime, tu michi totum

20

      Nec michi dulce mori, te sine, dulce nichil.

De te dulce loqui, de te michi scribere dulce

      De dulci redolet nil nisi dulce michi.

Que dulcedo tua dulcedine dulcior umquam

      Esse potest? qui nil fellis habere potes,

25

Quis locus est felli, cum sit uas melle refertum?

      Sed quid ego? non uas mellis es ipse, sed id.

Parcendum uerbis loquitur res plenius ista.

      Os cesset ne te scabere uelle puter.

Tum uolui, fateor, scriptis imponere metam

30

      Et me meta fugit, nec patet illa michi.

Scisne quid hoc faciat? Stimulus me pungit amoris

      Nec finire sinit fine modoque carens.

En mecum loquaris ut te dixisse recordor;

      Me terat ergo tua mens, manus, arca, sinus.

35

Cum labor et cura, cum te tua tedia uexant,

      Te postpone tibi, missaque sume, lege.

Si nequit os ori saltem iuuet ars opus oris;

      Penna, liquor faciant quod mea lingua nequit.

O sors digna mori, sors inuida, nequior omni

40

      Nequitia, grauior incipit esse graui.

Sors oblita sui stabilis sors desinit esse,

      Non uariando uices deserit esse suum.

Si uice conuersa foret inconstantia constans

      Et menbris usum redderet illa suum.

45

Sic ego constantem uellem constanter habere

      Et cuperem sortem sorte carere sua;

Me tibi coniuncto sibi se sors dura negaret

      Et demum constans disceret esse semel.

Nunc econuerso fit, proh dolor ordine uerso

50

      Et negat aspectum sors nimis atra tuum.

Hinc est quod presens uel uersibus esse laboro.

      Hii saltem sotient me tibi teque michi,

Non ingrata tibi sunt hec commertia, frater;

      Te confidenter talia teste loquor.

55

Si sensus grauitate carent, si floris odore,

      Criminis argueris tu reus esse tui.

Vt quid tot monitis bonus importabile ferre

      Cogebas, nullum uiribus esse sciens?

Arguat ergo prius tua te censura iubentem.

60

      Parens arbitrio subdar at inde tuo.

Pro minimo tamen est quid quiuis sentiat; urna

      Te penes est operis, frater amande, mei.

Iuditium subitura tuum mea pagina pallet;

      Si tibi displiceat non placitura michi;

65

Que si forte placet, stat recto fabula talo.

      Scena theatralis plaudit utraque manu

Vnus et alter eat, pingatque ciconia, pungat

      Scorpius et caudae uirus et ore uomat.

Histrio, scenobates, balatro uel mima, choraula

70

      Vnguibus ora secent uoce manuque strepant:

Hic inflet buccas, ogganniat ille, cachinnet

      Tertius; una michi cura placere tibi.

Sed nunquid finem sum talibus impositurus?

      Illum iam quarto quero, sed ille fugit;

75

Et dicturus ego sum quandocunque tu autem

      At uereor rursus dicere, domne iube.

Quin quia non solum, soli tibi missa reuoluis

      Sed que sunt aliis, diligis atque legis.

Terminus his detur, sit terminus iste, ualeto;

80

      Hic careat fine, semper ubique uale.