carmina anonyma 2

Testo base di riferimento: E. Dümmler, 1886

Altre sezioni


Cum mecum tacitus ista revolverem -

Nam tunc expulerat me Simon exulem -

Post noctem mediam gratus, uti solet

Mestum me tenuit sopor.

5

Statim pervideo, quale periculum

Nunc est aecclesiae quamque periculis

Nobis in mediis proximus est deus,

Et virgo genitrix dei.

Quandam naviculam per mare turbidum

10

Venti dispulerant, undaque turgida

Compages laterum pene resolverat:

Pars turbae trepidae fui.

Venti quattuor hinc undique corrunt;

Huc Arcton, Borean, Meridies, Nothum

15

Torquent, et Zephiro perstrepit Occidens.

Eurus solus adest domo.

Concertant validis undique viribus,

Quis de navicula plus sibi vindicet.

Vinci non patiens alter ab altero,

20

Nunc vincit, modo vincitur.

Tum sic omne latus combibit equora,

Quod summas tabulas iam mare vicerat.

Intus pontus erat, pontus erat foris;

Intus turba, foris chaos.

25

Caetus praeterea cernitur insequi;

Nos sorbere volens ore minax hiat.

Caudae verberibus tum mare turbidat;

Vndarum cumulos agit.

Heu! heu! quantus erat Leviathan vorax,

30

Qui sorbens leviter grandia flumina

Confidit, quo in os ipsius influat

Iordanis, lavachrum dei.

Nos clamare deum: "Mitte cito, deus,

Hamum, quem timet haec sautia belua.

35

Nostras huic animas tradere ne velis.

Assis, o genitrix dei"!

Cum virgo, domini mater amabilis,

Vere stella maris, portus et anchora,

Ad litus veniens visa procul fuit.

40

Iam spes tota refugerat.

Nobis illa manum porrigit, et suam

Prendens naviculam fluctibus eruit,

Et tuto tremulam littore collocat;

Cognosci quoque se dedit.