Carmina vatis ames, Erato, per compita clames

      Quod tibi sum carus ceu tua dextra manus.

Simia ventris onus natis solvendo duobus,

      Quos pariter fudit, dispare lege nutrit.

5

[Vna natorum concepta sorte duorum

      Nutrit dispariter, quos peperit pariter.]

Maiorem sprevit, sed in ora minoris adhaesit;

      Plus satis iste placet, spretus et ille iacet.

Displicet hic menti, minor est sua cura parenti;

10

      Cumque minore vacat, quem prius odit, amat.

Cum fugeret centum venantum tela sequentum,

      In collo posuit perdere quem voluit,

Sed quem dilexit super hispida brachia vexit:

      Mox liquit carum pressa timore canum.

15

Alter colla tenet, tergo fugientis inhaeret;

      Hunc, quamvis nolit, mater amando colit.

Perdenti quod amat multum mea fabula clamat:

      Permanet in pretio, quod prius est odio.