Angelus bonus ad monachos stantes in choro

"Custos mentis ego: fas dicto nephasque relego.

Me duce si graderis, post carnem non gradieris.

Insta, ne cesses! Aderunt post semina messes.

Post lacrimas risus, post exilium paradisus.

5

Fle si solari, ieiuna si saturari,

Da si ditari, servi si vis dominari.

Visne coronari, vis deliciis saturari?

Ista tibi presto, dictum breve: sobrius esto.

Si mundo moreris, moriendo non morieris.

10

Mundus clamat "ave", sed "ave" convertit in "ha, ve".

Cum mundus transit, nescis sine "forsitan" an sit.

Eius cerne vices - "o flos modo, fex modo" dices.

Si mundum sequeris, post esse fuisse quereris.

Hic status absque statu, locus hic locat in cruciatu.

15

Hec tria verba fidem non dent tibi: post, modo, pridem -

"Post" pendet, cecidit "pridem", "modo" non sibi fidit.

Lite tument? Retice! Scortantur? Vive pudice!

Fraudant? Fraude care! Stant? Curre! Vacant? Operare!

Mors omen durum, presens grave, triste futurum,

20

Fine carens finis et plena ruina ruinis".