Verna redit temperies

Prata depingens floribus,

Telluris superficies

Nostris arridet moribus,

Quibus amor est requies,

Cybus esurientibus.

Duo quasi contraria

Miscent vires effectuum,

Augendo seminaria

Reddit natura mutuum,

Ex discordi concordia

Prodit fetura fetuum.

Letentur ergo ceteri,

Quibus Cupido faverit,

Sed cum de plaga veteri

Male michi contigerit,

Vita solius miseri

Amore quassa deperit.

Ille nefastus merito

Dies vocari debuit,

Qui sub nature debito

Natam michi constituit,

Dies, qui me tam subito

Relativum instituit.

Cresce tamen, puellula,

Patris futura baculus,

In senectute querula,

Dum caligabit oculus,

Mente ministrans sedula

Plus proderis quam masculus.