Ludovico primogenito Philippi magnanimi A-Deo-dati,
Francorum regis filio, Guillelmus Brito, Armoricus, salutem

Ad laudes, Ludovice, tuas magnique Philippi,

Quo genitore tibi, sibi principe, Francia gaudet,

Pocula Castaliis mihi Musa liquoribus offert,

Instimulatque meum Phebeo pectus oestro,

5

Rursus ut aggrediar prolixius edere theuma;

Cui licet ingenium se nostrum iudicet impar,

Non tamen inde animum studeo revocare; sed ausus

Excusare meos tali presumo colore.

Gesta ducis Macedum celebri describere versu

10

Si licuit, Galtere, tibi, que sola relatu

Multivago docuit te vociferatio fame;

Si sua gentili mendacia cuique poete

Grandisonante fuit licitum pompare boatu;

Si tibi, Petre Riga, vitium non esse putavi

15

Vbere de legis occultos suggere sensus,

Quos facis ut levibus verbis elegia cantet,

Fortia facta virum numero breviore coarctans,

Que potius pede Meonio referenda fuerunt;

Cur ego que novi, proprio que lumine vidi,

20

Non ausim magni magnalia scribere regis,

Qui nec Alexandro minor est virtute, nec illo

Vrbi Romulee totum qui subdidit orbem.

Quod probat ecclesie favor, et defensio cleri

Qui ridens illo sub principe, pacis amica

25

Libertate fruens, subicit sibi quoslibet hostes.

Bis senos Macedo, bis Iulius octo per annos

Promeruit celebres vix continuare triumphos,

Vivida Karolide virtus triginta duobus

Annis continuis habuit quos vinceret hostes,

30

Donec Theutonicos, Othonem vicit et Anglos,

Flandrigenasque uno confecit marte Bovinis.

Ergo qui tanto exspectas succedere regi

Vt primogenitus, ut herilis sanguinis heres,

Dignus qui digne digno decoreris honore,

35

Illius atque tuis assurgere laudibus, et te

Auctorem dominumque velis prestare libello

Ammiranda tui patris et tua facta canenti

Qui sibi prescribit titulum nomenque Philippi,

Crescat ut ex titulo maior reverentia libro,

40

Audeat et tanto sub nomine tutior ire

In medium, ledique minus livore pavescat.

Petro Karloto Philippi regis Francorum filio salutem

Tu quoque fautor ades, Karlote, simillima regis

Magnanimi proles, cui te natura creatrix,

Vt regale genus signis probet indubitatis,

45

Corporis esse dedit similem mentisque vigore,

Cuius iam sequeris vestigia, cuius in evo

Tam tenero mores iam nunc imitaris et actus.

Si modo te, fratresque tuos, magnumque parentem

Vt potui, dignos celebravi carmine digno;

50

Si tibi totius animi virtute dicavi

Exhaustum subito tenui de fonte libellum,

Imposuique tuo, Karlotida, nomine nomen,

Vt tua lectoris laus perpetuetur in ore,

Et virtus etiam post mortem nescia mortis,

55

Famaque Karlorum vivat post fata superstes,

Quam soli faciunt urnas evadere vates,

Dum scriptis faciunt veterum meminisse minores,

Quorum fama perit, pereunt ubi carmina vatum:

Hunc quoque propitio celestis sidere vultus

60

Vel semel illustra, gratumque impende favorem,

Vt per te vigeat, ut, te tutore, magistros

Errorum cynicos facie contemnat aperta.