De aquila et testudine
Ausus illicitos punit grauis exitus; alti
Ascensus ingens esse ruina sole[n]t.
Ambitus est pestis sibi perniciosa; ruinam
Ista uexatus peste timere potest.
5
Exiguis rebus indignus ardua tendit,
Danus muneribus cuncta licere putans.
Testudo cupiens ferri per inane, dolorem
Exponit, uerbis talibus orsa, suum:
Inuidisse mihi naturam sencio; uires
10
Desunt, nulla fuge spes datur; ha! quid agam?
Si lateo, latebras manifestat semita squalens;
Si moueor, motus segnior esse nequit.
Pro clipeo testam fragilem gero, lumina desunt,
Tucior haut possum cornibus esse meis.
15
Alitis auxilio mihi quod natura negauit
Assequar; audaces sors iuuat; astra petam.
Regine uolucrum dabo munera: numina quamuis
Sint irata, potest flectere gemma micans.
Vrbes cum uicis, campos, siluas, iuga, ualles,
20
Flumina, prata, lacus cernere dulce puto.
Cernere tot rerum species cupiet Iovis ales;
Aer tam purus me recreare potest.
Ocia degeneres animos languencia reddunt.
His dictis, ales nobilis ima petit.
25
Fit uoti compos, sublimis in aera fertur
Testudo; terras linquere dulce putat.
Penituit cepti miseram; genuit, estuat, ardet:
Ales compressis unguibus ar[c]tat eam.
Ex[s]pirat; tenues miser euanescit in auras
30
Spiritus. Hinc discas quam sit amanda quies!
Contempnunt plures tranquillam ducere uitam:
Ipsa quies miseris esse molesta solet.
Sollicitauit aues Testudo: Mirare felixque
Si qua meis uotis annuat, inquit, erit.
35
In sublime uehi cupio: ditabo uehentem
Gemma; deliciis me recreabo nouis.
A facie terre mox rapta, leuatur in auras:
Dulce solum celis tucius esset ei.
Vnguibus incluse fugiendi nulla potestas
40
Est data; sed moriens ultima uerba dedit:
Hunc metuat quisquis suspirat ad ardua finem!
En pereo; pereat exicialis honor!
Conuenit uolucrem Testudo, rogans ut in auras
Ferret eam; pretio uincitur illa dato.
45
Fertur ad ethereas partes; constricta feroci
Vngue, dies uite clausit: amanda quies.