Ex radice caritatis,

Ex affectu pietatis,

Psallat haec ecclesia.

Psallat corde, psallat ore,

Et exsultet in Victore

Victoris familia.

Pars istius nobis data

Per fideles est allata

Ab urbe Massilia;

Cuius prius spiritali,

Nunc ipsius corporali

Fruimur praesentia.

Haec est summa gaudiorum;

Dilatemus animorum

Ipsa penetralia:

Martyris reliquiae

Laudis et laetitiae

Nobis sunt materia.

Nostri cordis organum,

Nostrae carnis tympanum,

A se dissidentia,

Harmonia temperet

Et sibi confoederet

Pari consonantia!

Choris concinentibus,

Vna sit in moribus

Nostris modulatio:

Vocum dissimilium,

Morum dissidentium

Gravis est collisio.

Ex diversis sonitus

Fiet incompositus,

Nisi Dei digitus

Chordas aptet primitus

Dulci magisterio.

Nisi dulcor Spiritus

Cor tangat medullitus,

Nihil vocis strepitus,

Nihil sapit penitus

Carnis exsultatio.

Dulcor iste non sentitur

In scissuris mentium

Nec in terra reperitur

Suave viventium.

Hunc dulcorem sapiat

Et praegustans sitiat,

Donec plene capiat,

Vnitas fidelium.

Praegustemus cordis ore,

Vt interno nos sapore

Revocemur ab amore

Mundi seductorio.

Hic est sapor salutaris,

Hic est gustus singularis,

Per quem curae saecularis

Subrepit oblivio.

Vt hic mundus amarescat,

Odor Christi praedulcescat;

Haec dulcedo semper crescat

Cordis in cellario;

Vbi spirat fragor talis,

Fervor crescit spiritalis,

Et frigescit temporalis

Vitae delectatio.

Victor, miles triumphalis,

Christi martyr specialis,

Nos a mundi serva malis,

Ne nos amor mundialis

Mergat in flagitia.

Vna voce, mente pari,

Nos honore singulari

Te studemus venerari:

Dum versamur in hoc mari,

Exhibe suffragia.

Ne permittas spe frustrari

Quibus potes suffragari:

Fac nos Christo praesentari,

Vt hunc tecum contemplari

Possimus in gloria.

Ad honorem tuum, Christe,

Decantavit chorus iste

Tui laudes agonistae,

Quo praesente nihil triste

Nostra turbet gaudia.