Virgo, mater Salvatoris,

Angelorum grata choris,

Intus fove, serva foris

Nos benignis precibus;

Protulisti, virga, florem,

Cuius floris in odorem

Sancti currunt per amorem

Piis cum muneribus.

Tria dona reges ferunt:

Stella duce regem quaerunt,

Per quem certi semper erunt

De superno lumine,

Auro regem venerantes,

Thure Deum designantes,

Myrrha mortem memorantes,

Sacro docti Flamine.

Dies iste iubileus

Dici debet, quo Sabaeus,

Plene credens quod sit Deus,

Mentis gaudet requie;

Plebs Hebraea iam tabescit;

Multa sciens, Deum nescit,

Sed gentilis fide crescit,

Visa Christi facie.

Synagoga pridem cara,

Fide fulgens et praeclara,

Vilis iacet et ignara

Maiestatis parvuli;

Seges Christi prius rara,

Mente rudis et amara,

Contemplatur luce clara

Salvatorem saeculi.

Synagoga caeca, doles,

Quia Sarae crescit proles,

Cum ancillae prolem moles

Gravis premat criminum.

Tu tabescis et laboras:

Sara ridet dum tu ploras,

Quia novit quem ignoras,

Redemptorem hominum.

Consecratus patris ore,

Iacob gaudet cum tremore:

Tu rigaris coeli rore

Et terrae pinguedine.

Delectaris in terrenis,

Rebus vanis et obscoenis:

Iacob tractat de serenis

Et Christi dulcedine.

Vnguentorum in odore

Sancti currunt cum amore,

Quia novo flagrat flore

Nova Christi vinea.

Ad peccatum prius prona,

Iam percepit sponsa dona,

Sponsa recens, et corona

Decoratur aurea.

Adstat sponsa Regi nato

Cui ritu servit grato

In vestitu deaurato,

Aureis in fimbriis:

Orta rosa est ex spinis,

Cuius ortus sive finis

Semper studet in divinis

Et regis deliciis.

Haec est sponsa spiritalis,

Vero sponso specialis;

Sponsus iste nos a malis

Servet et eripiat:

Mores tollat hic ineptos,

Sibi reddat nos acceptos

Et ab hoste sic ereptos

In coelis recipiat.