Supernae matris gaudia

Repraesentet Ecclesia:

Dum festa colit annua,

Suspiret ad perpetua.

In hac valle miseriae

Mater succurrat filiae:

Hic coelestes excubiae

Nobiscum stent in acie.

Mundus, caro, daemonia

Diversa movent proelia:

Incursu tot phantasmatum

Turbatur cordis sabbatum.

Dies festos cognatio

Simul haec habet odio

Certatque pari foedere

Pacem de terra tollere.

Confusa sunt hic omnia,

Spes, metus, moeror, gaudium:

Vix hora vel dimidia

Fit in coelo silentium.

Quam felix illa civitas

In qua iugis solemnitas!

Et quam iocunda curia,

Quae curae prorsus nescia!

Nec languor hic, nec senium,

Nec fraus, nec terror hostium,

Sed una vox laetantium

Et unus ardor cordium.

Illic cives angelici

Sub hierarchia triplici

Trinae gaudent et simplici

Se Monarchiae subici.

Mirantur, nec deficiunt,

In illum quem prospiciunt;

Fruuntur, nec fastidiunt,

Quo frui magis sitiunt.

Illic patres dispositi

Pro dignitate meriti,

Semota iam caligine,

Lumen vident in lumine.

Hi sancti quorum hodie

Celebrantur solemnia,

Iam revelata facie,

Regem cernunt in gloria.

Illic Regina virginum,

Transcendens culmen ordinum,

Excuset apud Dominum

Nostrorum lapsus criminum.

Nos ad sanctorum gloriam,

Per ipsorum suffragia,

Post praesentem miseriam

Christi perducat gratia!