Amice de adventu

Noster cetus

Psallat letus

In adventu virginis

Dulces melos,

5

Vt ad caelos

Resonet vox carminis.

Ista nimpha

Non in limpha,

Sed nutrita aere

10

Puellarum

Et nimpharum

Genus premit genere.

Et ut flores

Per odores

15

Omnes vincit lilium,

Sic huic rosae

Speciosae

Forma cedit omnium.

Huius crinis

20

Non affinis

Terrenorum crinibus

Nobis deam

Cithaream

Representat omnibus.

25

Quis suorum

Oculorum

Singularem speciem

Non miratur,

Si cui datur,

30

Videat ut faciem?

Candet gula,

Sicut pura

Nix, cum primum cecidit;

Candent dentes

35

Renitentes,

Quod iuventus exigit.

Cuius manus

Mente sanus

Et staturam gracilem

40

Quis videret,

Nec doleret

Non esse palpabilem?

Sed quid plura?

Non est dura:

45

Mores pulcritudini

Non discordant,

Sed concordant

Velut nix albedini.

Istam, quare

50

Si donare

Mihi vellet hoscula,

Nostro metro

Valde leto

Ferrem ad celestia.

55

Que si sapit,

Non negabit

Tria saltim basia,

Cum sic sibi

Sicut mihi

60

Vel plus erunt dulcia.