Natus Vindocini scribendo renascor et evum

      Promittunt elegi perpetuare meum;

Vas figulum, scriptum scriptorem, fabrica fabrum

      Auctoremque sui vivificabit opus.

5

Scribendo redimo dispendia temporis, usum

      In metra dispenso qualiacumque meum.

Cogor sueta loqui: sensus pater usus ad omne

      Thema mihi patulum conciliavit iter;

Non offendiculum patietur themate quovis

10

      Mens mea, si faveat sillaba queque metro.

Hec iactura movet versus, quod sillaba multa

      Non habet his tempus officiale metris:

Infinita licet habet usus verba Latine

      Lingue, vix decimam versificator habet.

15

Hinc minor est cultus elegorum, pagina simplex

      Hinc panno queritur pauperiore tegi.

Distrahor in partes: mihi que pater usus amicat,

      Infestat studii sarcina, nulla seges;

Me revocant sine messe labor, retributio nulla,

20

      Pena frequens, tempus mobile, vita brevis.

Qui petit ex studio lucra, vulpes aptat aratro,

      Hircos mulget, arat litora, siccat aquas,

Amne rogum, cirpo nodum deposcit, odorem

      Fece, saginatas in canis ede dapes.

25

Hinc studium placet, inde lucrum: cum dogmate pugnat

      Census, cum studio disputat eris amor.

Era iacent, studium lucris preponderat, instat

      Versus et assuetos certat habere lares:

Me licet invito metrum suppullulat, exit

30

      Et volat in vetitum me prohibente foras.

Metra placent, contempno lucrum, quia malo monete

      Quam fieri metrice gratuitatis inops.

Consulo non loculis, sed fame: scribere prestat

      Quam fragilis census emolumenta sequi.

35

Sum natus servire metris ususque magister

      Contendit solitas continuare vices;

Consuetudo placet nesciri nescia, vergit

      Spiritus ad solitum versificator opus;

Quas usucapio defendit, vendicat edes

40

      Meque sibi certat adpropriare metrum.

Si lira deliret, veniam deposco liture,

      Dum rude de vena paupere serpit opus:

Nimirum maculas omnis vitare reatus

      Non est humane condicionis opus.