Arguit increpitat tactos ceu Codrus Homerum

      Argum Tiresias anticipare velit.

Palpat muneribus fragiles dominos, ad honores

      Summos multiplici comparat ere gradus.

5

Maius habet precium cui sola crumena perorat

      Ere tumens quam qui Nestora mente gerit.

Sit tibi folliculus idropicus ere: secundus

      Es Maro, stulticie conpatiuntur opes.

Mevius exundat opibus, mendicat honestas

10

      Census homerizat, nuda Camena iacet;

Est sine messe seges, sine palmite vinea, fructus

      Arbor inops sensus Nestoris eris egens;

Pauper obauditur, voti languore remoto

      Impetrat olfacto munere freta manus.

15

Deprecor hec, timeo ne forte noverca favoris

      Pauperies possit depreciare preces.

Sed tua gratuitas, te promittendo benignum,

      Exulis heredem spem iubet esse metus.

Ad te confugio pauper: spes nulla salutis

20

      Nec portus, nisi te preradiante, patet.

Fortune gravis instat hiemps: iurasse videtur

      In mea dampna nocens mobilis ira rote.

Consumpsi studiis patrimonia, semina sparsi

      <>

25

Parisiensis humus burse predaria, sumptus

      Prodiga, res patulo sorbuit ore meas:

Cultus ager nullo fructu pubescit, harene

      Infecunda dedi semina, vela notho.

Non est qui foveat studiosos: iustior egre

30

      Litterulis pressis sollicitudo datur.

Gaudeo quod solus radio maiore coruscans

      Mendicos refoves uberiore dato.

Ad fontem fugio siciens, ad premia fessus,

      Naufragus ad portum cursito navis egens:

35

Tu mihi presidium, tu remigium fluitantis

      Navicule, medicus vulneris esse potes.

Te prebe facilem mihi: que tibi prima vacabit,

      Flagito prebendam te mediante dari.

Aspira precibus, ne mendicus popularis

40

      Fiam, materies ridiculosa ioci.

Pauperis obtineat querimonia: quippe potentes

      Christi pauperibus congemuisse decet.