Stephanus Rothomagensis Draco Normannicus, appendix 4

Testo base di riferimento: R. Howlett, 1885

Altre sezioni


ROmae iam posito verba Maronis

DVLcia gustanti mella sophiae

FOmine iam tali concipienti

Ille suus vatis dieta sophySTE

5

Pectoris in PHAretra condere verus

Quo queat agnosci VirgiliaNVS.

Miraris forsan me tibi nondum

Metro vel prosa scripta dedisse,

En fateor musam pertimuisse

10

Tanto tantilli ferre labores,

Verum iam lapso retro timore,

Laeta tuum vultum cernere tendit

Ante pedes cuius discere gliscit,

Secum gestando carminis odas

15

Scemate multiplici condecoratas.

Si cupis auctorem noscere quis sit,

Aut quis quem tantis laudibus effert,

Auribus haurito quae tibi pando.

Hos circunseptos tegmine sacro

20

Noveris ex patrum fonte meare,

Quem Christi clarus continet ortus,

Cuius discurrens fama per orbem

Astraque transcendens culmina caeli

Concutit ac penetrat, scandit et implet.

25

Huius si nomen noscere gliscis

Claudere bis ternas cerne figuras:

B precedit in his E sibi iuncta,

C sequitur qua fit syllaba prima;

Altera C subit has, V sibi subdens,

30

Quas S concludit subdita cunctis.

At si vis horum nomina nosse,

Quos tibi praemisi taliter audi.

Auctor, ut ipse canit, nominis arcem

Possidet illius, fungitur officio,

35

Qui Christi primus bella peregit,

Perfusus proprii fonte cruoris,

Inspice quod STEPHANVS dicitur iste,

Levitaeque gradum cernito ferre;

Hunc huius noscas esse nepotem,

40

Hos cui dignatur mittere versus,

In quibus agnosces hunc vocitari

BERNARDVM, monachis his dominari

Quos regit in pelago vis Michaelis,

Ipse quibus tribuit scandere caelis.

45

Id volo non dubites hoc fore primum

Carmen quod scriptor protulit iste,

Istud eo studio conspiciendum,

Hunc tibi do, constat quo fore scriptum,

Quod tu tantillo carmina mittis,

50

Grates multiplices hinc tibi reddo.

<>

124

Harum quam doceas non bene novi

125

Primo, sed intento corde relectis

Versibus agnovi. Credo secundam

Te michi scripsisse iam fugiendam.

Grates innumeras hinc tibi solvo,

Quod tua maiestas carmina praestat,

130

Quod tua mens de me sollicitatur,

Quod me dignaris tanta docere,

Si tamen ipse doces, nam Deus in te,

Vt video, degens, haec tua scripta

Fabricat atque suo lumine complet.