De gallo et gemma

Fabula quam scripsit dictis hec prima decoris

Esopus est sapiens sophum uel mente sagacem

Illis qui spernunt, aliud uel munere dignum.

Ecce ferunt quondam nobis nunc dicta uetusta

5

Quod, querens auidis escam per stercora rostris,

Alliger auifere conspexit munera gemme.

Ast gallus patulo uilem cum gutture predam

Sorbebat; gemme commotus dixerat alme:

Quam cupidus quidam, si te flens corde uideret,

10

Inde citisque fimo digitis te tolleret imo!

Te limphis purgans reddet priscumque colorem;

Fuluida te ducet letus ceu gaza per euum;

Sed cenis linguam sistas ceu gloria fusca,

Quod ego nil tibi tuque mihi nil utile prestas.

15

Penniger insipiens ut spreuit regia dona,

Sic stolidi bruti contempnunt optima queque.