De agno et cane

Inter capras extitit Agnus educatus,

A matris uberibus ibi collocatus;

Quem Canis aggrediens sic sic est affatus:

Quid sine matre tua facis hic capris sociatus?

5

Agnus ait: Propria mater me portauit

In suis uisceribus et mundo donauit;

Sed suis uberibus Capra me lactauit,

Et mihi carior est bona que mihi tanta patrauit.

Canis ait: Attamen uere comprobaris

10

Ouis esse filius per quem nascebaris,

Licet inter hispidas capras nutriaris.

Agnus ait: Sic est ut dicis, non uerearis.

Mater, me concipiens, nature complebat

Legem, cum me peperit; sed hinc nesciebat

15

Vtrum mas uel femina foret quod ferebat;

Que nec noticiam uenture sortis habebat.

Ista nos historia dat intelligentes,

Quod alumpni carnis amant nutrientes;

Mirum, cum despiciunt proprios parentes,

20

Estimo; naturam transcendunt sic facientes.