De pavone

Pauo suam Dominam nuper est affatus:

O Iuno piissima, multa sum turbatus;

Nam cantus lucinie dulcis est et gratus,

Me meliusque canit, heu! sic sum uilificatus.

5

Cui Iuno: Ne doleas, Pauo tam formosus,

Super omnes alites forma generosus;

Decor tuus inditus pennis est iocosus,

Et quasi gemma micas, satis inter aues speciosus.

Cui Pauo: Quid proderit species pennarum,

10

Cum mea sit dulcior vox lu[s]ciniarum?

Et Iuno: Si species cerne[re]s earum,

Multum gauderes hoc munus sumere carum.

Sed et Iuno protinus addidit effari:

Vis tu mores sapientium imitari?

15

Tene rem quam possides et noli scrutari

Que retinere nequis; tali potes arte iuuari.

Hic nos monet sedulo contentos haberi

Fortune muneribus, nec multum moueri

Ad opes difficiles, in quibus torqueri

20

Mens humana potes, quia non dignantur haberi.