De agno et lupo

Agnus Lupo socius ad flumen migrabat,

Et uterque siciens potum postulabat;

Agno stanti deorsum Lupus sursum stabat.

Tunc Lupus ore minax Agno fera uerba tonabat.

5

Tuis, inquit, pedibus flumen perturbatur.

Et respondit innocens: Sed nunquam probatur,

A te michi defluens unda cum feratur.

Mox Lupus ipse fremit et talia uerba profatur:

Maledicis, proditor, iam michi bibenti,

10

Patri tuo similis sic michi nocenti.

Et Agnus: Non noceo sic tibi loquenti.

Sicque Lupo simplex Agnus fuit esurienti.

Hec notat historia principes potentes,

Qui furunt in pauperes, humiles, egentes,

15

Et conculcant inopes, cum sint inpotentes,

Mortibus afficiunt et si quid habent rapientes.