De asino et catulo

In unius Domini domo commanebat

Asinus et Catulus; sed Canem fouebat

Cariorem Dominus. Inde liuescebat

Infelix Asinus, quod par non esse ualebat.

5

Vilis, inquam, Catulus tam carus tenetur,

Cum paterfamilias blandus aduletur;

Quod si mea bonitas sue comparetur,

Forsan uilis erit, qui nunc tam carus habetur.

Inde cepit Asinus animo uersari

10

Et quo modo fieret carus meditari:

More Canis, nititur rudis adulari,

Vt posset, ueluti Canis idem, carus amari.

Quadam die Domini capud amplexatur;

Cuius lambens faciem blandiri conatur;

15

Pedes nectit humeris. Vir uociferatur;

Accurrunt famuli; capitur miser et cruciatur.

Hic docet honoribus nullum uenustari,

Quem cernis uirtutibus omnino priuari.

Dum stultus in cathedra prima uult locari.

20

Imus ad yma ruit, quasi dignus ad yma locari.