De leone et equo

Equus nuper pascuis suis incedebat;

Ad quem, dolum simulans, Leo ueniebat,

Qui se fore medicum prudentem promebat;

Hec ideo dixit, quod Equum mactare uolebat.

5

Equus ut insidias Leonis uidebat,

Falsi curam medici cautus capiebat;

Dum medelam sumeret, cogitans studebat

Qualiter insidias mortis uitare ualebat.

Nimis, inquit, gaudeo te talem tenere

10

Medicum, qui ualeas morbos amouere.

Succurrens quam tocius, rogo, miserere

Atque mei morbi causas accede uidere.

Me currentem contigit spinam percalcare;

Que dum pedem transiit, cepi claudicare.

15

Veni tanto uulneri medelam donare

Vt possim sanus tibi premia multa parare.

Leo cupans pedibus Equi residebat;

Huc illuc inspiciens caput submittebat.

Equus ei[us] capiti pedes feriebat

20

Et totum pectus cum uertice conquatiebat.

Fugit Equus saliens, cum Leo iaceret

Graui pressus uulnere, dicens plus ualeret

Quod apertus afforet hostis quam lateret

Insidiis plenus, nec pignus amoris haberet.

25

Hic amicum prohibet fictum simulari

Et cum uultu placido cor fidum seruari.

Ne, dum ridet oculus, velit machinari

Insidias animus nullaque fide solidari.