De cane et lupo

Cum Cane silua Lupum sociat. Lupus inquit: Amena

      Pelle nites, in te copia sancta patet.

Pro uerbis dat uerba Canis: Me ditat herilis

      Gratia, cum domino me cibat ipsa domus.

5

Nocte uigil fures latratu nuntio, tutam

      Seruo domum; mihi dat culmus in ede thorum.

Hec mouet ore Lupus: Cupio me uiuere tecum;

      Communem capient otia nostra cibum.

[Reddit uerba Canis: Cupio te uiuere mecum;

10

      Vna dabit nobis mensa manusque cibum].

Ille fauet, sequiturque Canem, gutturque caninum

      Respicit, et querit: Cur cecidere pili?

Inquid: Ne ualeam morsu peccare diurno,

      Vincla diurna fero, nocte iubente uagor.

15

Reddit uerba Lupus: Non est mihi copia tanti,

      Vt fieri seruus uentris amore uelim.

Ditior est liber mendicus diuite seruo.

      Seruus habet nec se, nec sua; liber habet.

Libertas, predulce bonum, bona cetera condit;

20

      Qua nisi conditur, nil sapit esca michi.

Libertas animi cibus est, et uera uoluntas,

      Quia qui diues erit, ditior esse nequit.

Nolo uelle meum pro dulci uendere lucro;

      Has qui uendit opes, hoc agit ut sit inops.

25

Non bene pro toto libertas uenditur auro;

      Hoc celeste bonum preterit orbis opes.