Raymundus de Rocosello certamen anime 33

Testo base di riferimento: M. Rener, 1980

Altre sezioni


De consideracione mortis

 

Formida fortem modicum vivens, homo, mortem!

Christi consortem, sanctorum quere cohortem!

Expedit, ut timeas mortis tormenta propinque,

Que nocitura tenes, quamvis sint cara, relinque!

5

Est etas fragilis, puerilis seu iuvenilis,

Stat brevibus filis res vilis, vita senilis.

Non potes hic, fesse peregrine, diutius esse,

Scis, viciis presse, quod habes migrare necesse.

Debes prodesse tibi, numquam, cursor, obesse,

10

Ne careas messe, contingit quando deesse.

Non permansurus hic, transitor, es moriturus,

Cuncta relicturus, iterum non hec habiturus.

Vl lapis es durus, non proficiet tibi murus,

Deses et impurus, bona pro te nulla daturus.

15

Plenus adulteriis et spurciciis morieris,

Non faciens viciis finem veniam male queris.

Te cum tormento vitam finire memento,

Et pede non lento fuge, cursor, ab hoste cruento!

Quem mors succidet, cur curto tempore ridet?

20

      Si non formidet tristia, pauca ridet.

Sepe recordare, discrimina mortis amare,

Impietate care, pius esto, Deumque precare!

Vive velud moriens, moriendo ne moriaris,

O moriture, mori pro vita ne verearis!

25

More venit furis necis improvisa securis.

Aspera securis, qui frangunt vincula iuris

Impaciens patitur pacientis more latronis,

Absque mora moritur reprobus, vas perditionis.

Est dolor hec vita, labor, anxietas repetita,

30

Cladibus attrita, mortis ferienda sagitta.

Queque metit cara sors dire mortis amara,

Corpora preclara subito mors tollit avara.

Firmum non mansit, quod ad interitum cito transit,

Edocet, hoc an sit fluidum, quod in orbe remansit.

35

Anni succedunt et succedendo recedunt,

Illico decedunt homines, cum vivere credunt.

In mundi rebus nullus confidat ephebus:

Proximus est Herebus, stat paucis quisque diebus.

Tempus vivendi breve, nec locus est remanendi,

40

Sed proficiscendi, regnum celeste petendi.

Vt fatear verum, quid prodest copia rerum?

Omnem sternit erum veniens mors, meta dierum.

Interdum vere, nummos, qui dormit, habere

Estimat, hoc ere vigilem contingit egere.

45

Sic in presenti vita cito deficienti,

Deficit argenti pondus domino morienti.

Res, quibus utuntur locupletes, cum moriuntur,

Pretermittuntur, nullum possessa sequuntur.

Plus prodest homini thesauros non habuisse,

50

Quam contra velle possessos deseruisse.

Amissus pungit habitus, thesaurus inungit,

Sed mors disiungit, quod amata pecunia iungit.

Se sapiens reputat moriturum, lucra refutat,

      Mors hominem mutat, vivere quando putat.

55

Instat vicina morituris mors inopina,

Cuius festina reprobis fit amara ruina.

Garrulus et cultus, famulorum robore fultus

Dives eget stultus, Acherontis in igne sepultus;

Semper ibi multus est cum fetore tumultus

60

Et gravis insultus; - non est Deus equus inultus!

Vultu demisso, preceps in turbine spisso,

Hic usus bysso, nunc mortuus est in abysso.

Mos est mutatus, quoniam locuples faleratus,

Gazis privatus fert eternos cruciatus.

65

Se nimis exaltans Galterus ad infima saltans,

Se perhibens follum, subito fregit sibi collum.

Saltum Galteri debet unumquemque vereri:

Est casus stulti populi correctio multi;

Est pavor insontis damnatio debita sontis,

70

Mors gravis unius vitam conservat alius.

Qui nummum nummo sociat conamine summo,

Qui res multiplicat, semper vivam quasi dicat,

Qui vult ditari, qui divicias venerari,

Morte repentina rapitur subitaque ruina.

75

Est peccatorum mors pessima, perpetuorum

Pena flagellorum; sors flebilis est reproborum.

Pretereunt anni subito cuiusque tyranni,

Illi non panni prodesse valent neque manni.

Tempora predonum, furum quoque sive latronum,

80

Qui delectantur faciendo malum, breviantur.

Terra vel argentum seu nobilitas morientum

Numquam tormentum poterunt lenire potentum.

Cur homo lascivit, qui curto tempore vivit?

Parcere nescivit mors, multos que sepelivit.

85

Cur homo letatur, qui nascitur, ut moriatur?

Sed qui sectatur Christum, sibi vita paratur.

Vt collecta rosa de spinis est preciosa,

Sic est spinosa mors, iusti sed preciosa.

Cursor mortalis, homo, sit tua spiritualis

90

      Vita triumphalis, actibus absque malis!

Non inflammeris viciis, bona nunc opereris,

Sic securus eris et felix, cum morieris!

Indiciis veris, homo, nosti, quod morieris;

Qualiter et quando nescis; - vigila bene stando!

95

Vita potentatus brevis est, vix absque reatus

Pulvere, prelatus vigilare sit ergo paratus.