Raymundus de Rocosello certamen anime 57

Testo base di riferimento: M. Rener, 1980

Altre sezioni


De oracione

 

Respice, quam fragilis, homo, sis, quam magna tibi lis.

Es fumo similis et inops et origine vilis.

De spuma genite, successorem vicii te,

O, nimis oblite, primordia conspice vite!

5

Flebilis accessus, processus sive recessus

Est huius vite languorum pondere trite.

Segnis et indomite, discordem cerne tibi te,

Huius opes vite continget perdere vi te.

Ad mala proclivis que sunt nocitura, tibi vis,

10

Exul, non civis, in amaro carcere vivis.

Laberis in labes, culparum dilue tabes,

      A te pelle trabes, qui breve tempus habes!

Corporis obscena nec dulcia sunt nec amena,

Gaudia nec plena, que puniet aspera pena.

15

Marcent ut flores vite presentis honores;

Illos terrores comitantur ubique dolores.

Cum requiem nequeat quis in exilio reperire,

Ad patriam studeat virtutum passibus ire.

Victa carne boni se subdunt religioni

20

Christi sermoni parentes et racioni.

Hostia fit grata Domino mens purificata.

Ad studium morum nos excitat ordo bonorum,

Religio quorum bona reddit corda malorum.

Religiosorum felix est vita virorum,

25

Ad celeste forum pes velox currit eorum.

In precibus totus, a mundi turbine motus

Est homo devotus, lacrimarum flumine lotus;

Permanet immotus properans offerre Deo thus,

Turbis ignotus carnalibus et sibi notus.

30

Que scit et ignorat, commissa libens sua plorat,

Querit et implorat veniam, meditatur et orat;

Certat, temptatur, quasi deficit et renovatur,

      Omnia rimatur simplicitate satur.

Qualiter hic vixit, voluit, vel que mala dixit,

35

Et que peccata fecit semel ac iterata,

Flendo recordatur festinans, ut fateatur.

Prodest culparum reminisci preteritarum,

Si tamen illarum strepitus cor reddat amarum.

Culpa vetus flentem non fedat, sed repetentem.

40

Commoda multa ferunt interdum, que nocuerunt.

Crimina preterita confessa, nec hic repetita,

Prosunt punita tamen hiis, quibus est bona vita:

Reddunt corda bona, ferventia, sedula, prona.

Plus placet iniustus flens quam torpens homo iustus;

45

Est melior pavidus, qui se peccasse fatetur,

Quam sit homo tumidus, sibi qui bonus esse videtur.

Ignibus ereptus, veniam peccator adeptus,

Presidiis septus, a patre vocante receptus,

Ob peccata dolens et plus excedere nolens

50

Instet, querat, amet, ad Christum cum prece clamet!

Ploret transgressus homo, culpe pondere pressus,

Oret confessus, ad Christi castra regressus!

Cum se cognoscit reus et veniam sibi poscit,

Tunc Deus ignoscit, qui pectoris intima noscit.

55

Simplex et supplex auditur, non homo duplex.

Impetrat ac ungit oracio, lacrima pungit;

Dona piis plura confert oracio pura,

Celum secura subit ut redolentia tura;

Advocat et nectit et iudicis intima flectit,

60

Iudicium mutat, bona vult et prava refutat,

      In spe non nutat, vincere cuncta putat;

Vota vovet, culpas removet, celestia spondet,

      Virtutes refovet et pigra corda movet.

Orantes Dominum non formidando caminum,

65

Tres in fornace Deus almus ab igne vorace

Eruit in pace stupefacto rege minace.

Ne vivas vane, placeat tibi surgere mane,

      Fortiter et plane cantica sacra cane!

Assidua cura Christum cole, menteque pura

70

Offer Ei tura, mentis suspiria plura!

Hic, homo, suspira, renovetur mens tua dira,

Gaudeat ut mira, cum iudicis arserit ira!

Ante Deum plora, Dominum constanter adora,

Vt pius absque mora te qualibet adiuvet hora!

75

Ora prudenter pro te, pro plebe frequenter!

Esuriat venter tuus et doleas vehementer!

Funde preces humiles stans inter prelia miles,

Vult Deus, ut vigiles motus cohibens iuveniles.

Dona superna pete nolens confidere de te,

80

Rumpe nocens rete, dulci fruiture quiete!

Flendo Deum quere, quem gloria summa videre,

Qui faciet vere vite te culmen habere.

Proclamans ore ferventeque cordis amore

Ad Dominum pulsa! fiet tibi nulla repulsa.

85

Nocte sub obscura tua sit mens et caro pura,

In prece perdura, placeat tibi regula dura!

Sit tuus aspectus super ad celestia rectus,

Tunde tuum pectus, sine plumis sit tibi lectus!

Hac misera vita bona perficiens mala vita!

90

Si caute properes, eris eterni patris heres.