De contritione

 

Sic pro commissis et omissis est lacrimandum,

Est nebulis cissis spissis Domino famulandum!

Ob mala commissa luge, bona propter omissa!

Cum lacrimis veris tua crimina flere teneris

5

Et quamvis seris veniam lacrimando mereris.

Homo sic anomalus crucis est dulcissima malus,

      Si fleat ergo malus, est sibi prompta salus.

Quare deciperis, quod non est utile queris?

Numquam coneris preferre sophistica veris!

10

Durus ut est adamas es et ignosci tibi clamas,

      Peccati scamas insipienter amas.

Vis exaudiri comes agminis ac fore miri,

      Te decet ordiri grandia more viri.

Vis offerre preces, anime prius ablue feces,

15

Vincula dissolve, tua luge facta, revolve

Dicens "absolve, Deus, et mea debita solve!"

Accusant nuge te, sunt in corpore ruge,

      Pro maculis luge, gaudia vana fuge!

Culpa reos vincit, culpam contricio vincit.

20

Si bene peniteat homo per gemitus brevitatem,

Perpetue pene vitare potest gravitatem.

Absque pudore, piger, pudeat te non puduisse,

      Te pigrum pigeat non piguisse mali.

Surgat torpida mens, resipiscat, qui fuit amens!

25

Sepe fleas, nec pretereas precepta salutis,

Abstineas, sacris studeas parere statutis!

Res, homo, sublimis, quare putrescis in imis?

      Ablue cor lacrimis, res preciosa nimis!

Que fuit inmunda, tua mens sit ut amodo munda,

30

A te fecunda lacrimarum profluat unda!

Hic modicum doleas, ne Tartareas, homo, penas

Sustineas flens, sed redeas sedes ad amenas!

Meror merorem sanat, dolor iste dolorem

Effugat eternum, regnum reserando supernum.

35

Abscedant nuge veteres, vicii quoque ruge,

      Et mala nunc luge prisca, futura fuge!

Absque dolo doleas, dolor est mens absque dolore;

      Te pro sorde doli non doluisse dole!

Cessat, quando doles, peccati plumbea moles;

40

      Compunctus redoles, qui malus esse soles.

Contritus corde careas de cetero sorde.

Peniteat, peccata fleat peccator honustus,

Tartara ne subeat pereatque perhenniter ustus.

Omnis homo culpas linquendo, flendo, fatendo

45

      Vtile virtutis aggrediatur iter!

Fle, quia peccasti, peccata sciens geminasti!

A patria distas, penas pateris, miser, istas:

Frigora, fervores, famis atque sitis nocumenta,

Tedia, langores, furet in te mors violenta.

50

Tecum dissimiles habitant, stans inter iniquos

Suffers visibiles, invisibiles inimicos.

Ni convertaris, penis plecteris amaris,

Te tua facta premunt, tua crimina te tibi demunt,

      Celi culmen emunt, qui modo mente gemunt.

55

Non est securum, se turbis iungere furum,

Contra se durum culparum condere murum.

Displicet ille Deo, sibi qui placet, ergo placere

      Te non laudando sed lacrimando stude!

Te placuisse malis, Domino te displicuisse,

60

      Displiceat, placeat nolle placere tibi!

Absque tumore time! tumor est mens absque timore.

      Te, qui nulla timet, non timuisse time!

Absque rubore ruens treme te non erubuisse,

      Te geminasse scelus, non gemuisse, geme!

65

Horrens infernum plausum contemne modernum,

Flebit in eternum quicumque subibit Avernum.

Qui viciis mergit se, lapsus ad infera vergit;

Ad celum pergit, lacrimis qui crimina tergit.

Hic studeat sanctus homo planctibus addere planctus.

70

Est imprudentis peccatum passio mentis

Debita tormentis; lavat illam lacrima flentis.

Mors anime scelus est, sed crimina flere salus est.

Qui nunc culparum compensat damna suarum,

Qui vult flere parum, baratrum vitabit amarum.

75

Lapsos obiurgat Deus, a scelerum lue purgat,

Collapsus surgat, recidensque dolendo resurgat.

Flentes gaudebunt, reprobi post funera flebunt,

Iusti ridebunt, damnati quando dolebunt.

Felices lacrime sunt ac anime lacrimantum!

80

Spem spernis minime, Deus optime, te venerantum.

Felices estis, qui nunc lugere potestis,

Nam Iesus est testis, quod erunt solamina mestis!

Cor durum scinde! cur gaudia concipis inde,

Vnde dolens fari deberes et lacrimari?

85

Vere compunctis, qui spargunt fletibus hora,

Verba Dei cunctis sunt rebus amabiliora.

Si semper fleres, racionem semper haberes

Flendi peccata per tempora multa patrata

Absque labore metus, in summa pace quietus,

90

Vives post fletus per secla perhennia letus.

Deseruit vicia flens Magdalena Maria,

      Inventa venia dat documenta pia.

Flentem Susannam Deus exaudivit et Annam

Tristem pronamque, pius exhilaravit utramque.

95

Anna fuit pregnans Susannaque libera regnans.

Laus et honor sit Ei, per quem fit origo diei!

      Sperent flendo rei de bonitate Dei!