carmina Burana seria 150

Testo base di riferimento: J. A. Schmeller, 1904

Altre sezioni


Superbi Paridis

Leve iudicium,

Helenae species

Amata nimium

Fit casus Troiae

Deponens Ilium.

Hinc dolens Eneas

Quaerit diffugium,

Arcendit dubios

Labores navium,

Venit Carthaginem

Didonis ad solium.

Hunc regno suscipit

Dido Sidonia,

Et plus quam decuit

Amore saucia

Moras non patitur

Iungi connubia.

O amor improbe,

Sic vincis omnia,

Sic tuis viribus

Redduntur mollia,

Et morti proxima

Sunt tua gaudia.

Eneas igitur

Aegre corripitur,

Et in Italiam

Ire praecipitur,

Quod amans audiens

Dido concutitur.

Enea domine,

Quid est quod audio?

Didonem miseram

Dabis exitio,

Quam dura praemia

Pro beneficio!

Dudum exceperam

Egentem omnium;

Deos offenderat

Nostrum connubium;

Quid agam nescio,

Mors est consilium.

Anna, quid audio,

Soror dulcissima?

Iam volant carbasa

Aura finitima:

Abrumpe miseram,

Mors est prosperrima.

Dido nobilis

Spreta relinquitur,

Atque Laviniae

Thalamus sequitur,

Et Anna propere

Pro maga mittitur.

O ensis perfide,

Fortiter ilia

Mea pertransiens

Deme suspiria!

Amantes miseri,

Timete talia.

Eneas audiens

Iam in Italia,

In quanta obiit

Dido miseria,

Et quod dispersa sit

Eius familia,

Mox crines dissipat

Cum veste serica

Qui fortis vicerat

Tot damna bellica.

Nunc demum clamitat

Voce heroica:

Non haec credideram,

Dido, quod audio,

Quod interficeres

Te meo gladio,

Vt essem tibi

Mortis occasio.

Naves refeceras

Quassas naufragio,

Et me susceperas

Plus quam hospitio,

Et sublimaveras

In regni solio.

Tu mihi fueras

Vitae subsidium,

Sed ego sum tibi

Mortis exitium;

Quam detestabile

Est hoc commercium!

Quamvis essem procul

Pauper a patria,

Praeponebas tamen

In tui gratia

Iarbae me nobili,

Quem tremit Libya.

Quam saepe commovet

Me clara facies,

Dulcis anhelitus,

Grata caesaries,

Membrorum omnium

Miranda species!

Pro his exciderant

A corde penitus

Dolores patriae

Et graves gemitus

Gentis et coniugis

Et patris obitus.

Non semper utile

Est diis credere,

Nec quicquid ammonent

Velle perficere,

Nam instigaverant

Me te relinquere.

Dido, possideas

Sedes elysias,

Et inter gaudia

Eneam audias

Pro beneficio

Reddentem gratias!